Φόρμα αναζήτησης

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο κύριος Χρήστος και η κυρία Ελένη

Παρασκευή, 11. Μαρτίου 2016 - 11:14
Ο κύριος Χρήστος και η κυρία Ελένη - Κεντρική Εικόνα

Το ζευγάρι από την Ειδομένη που θα θέλαμε να είναι οι παππούδες όλων μας, ανάβει ένα κεράκι ανθρωπιάς και πολιτισμού για να φωτίσει το σκοτάδι των ημερών.

Γράφει ο Γιάννης Τσαούσης

Κύριε Χρήστο και κυρία Ελένη Δημώνη, εσείς είστε οι πρεσβευτές μας. Εσείς που ξέρετε ότι μία πράξη ισοδυναμεί με χιλιάδες λόγια. Εσείς που περάσατε Κατοχή και Εμφύλιο και Χούντα και νιώθετε τι πάει να πει «ανάγκη». Εσείς που σαν «ήρωες της μιας ημέρας» για την τηλεόραση δεν καταλαβαίνετε το γιατί έγινε τόσος ντόρος για κάτι που στον δικό σας αξιακό κώδικα έρχεται φυσικά, αβίαστα, φυσιολογικά.

Κύριε Χρήστο και κυρία Ελένη, ανοίγετε το σπίτι σας την ώρα που κλείνουν σύνορα, υψώνονται τείχη και φανερώνονται καλογυαλισμένοι κυνόδοντες. Και μ’ αυτή την απλή κίνηση ανοίγετε την καρδιά μας και μας υπενθυμίζετε το ιδεώδες του ανθρωπισμού που τόσο άτσαλα τιμάμε συνήθως, όταν παραστεί ανάγκη. Μα ευτυχώς, δεν είστε μόνοι. Σ’ αυτές τις μέρες του κακού χαμού, με το κράτος να δρα σπασμωδικά και να είναι «εκεί και πουθενά» ταυτοχρόνως, οι εθελοντές λάμπουν δια της παρουσίας τους. Όλοι το ίδιο. Οι μόνιμοι και οι περαστικοί. Οι γιατροί και αυτοί που πέρασαν μόνο για να δώσουν ένα μπουκάλι νερό, ένα χτύπημα στην πλάτη και μια καλή κουβέντα.

Κύριε Χρήστο και κυρία Ελένη, σαν ανεμοθύελλα μεταδόθηκε το μήνυμά σας. Που δεν το κάνατε γι’ αυτό. Δεν επιδιώξατε να «πείτε» κάτι. Ούτε να σωφρονίσετε, ούτε να παροτρύνετε, ούτε φυσικά να «δειχτείτε στη γειτονιά». Κι αυτό είναι που το κάνει ακόμα πιο μεγαλειώδες. Ότι και για τον τελευταίο κακοπροαίρετο υπάρχει, ευτυχώς, η εικόνα. Που δείχνει ανάγλυφα το μέσα σας. Το στοπ καρέ με την κυρία που σπεύδει να σας φιλήσει τα χέρια επειδή της προσφέρατε λίγο ζεστό νερό για να πλυθεί κι εσείς της λέτε ότι δεν είναι ανάγκη, την αγκαλιάζετε και κλαίτε μαζί. Γιατί νιώθετε. Γιατί συμπάσχετε. «Δεν κάναμε τίποτα, δεν κάναμε τίποτα» επαναλαμβάνετε σαν μάντρα στον Γερμανό δημοσιογράφο.

Κύριε Χρήστο και κυρία Ελένη Δημώνη, ξέρω ανθρώπους, μικρούς και μεγάλους, που έκλαιγαν βλέποντας το βίντεο. Που έκαναν σαν να έφαγαν ξαφνικά ένα χαστούκι που τους συνέφερε. Που είδαν το συμβολισμό να κρατάει από το χέρι την πραγματικότητα και συγκινήθηκαν. Μα το πιο γλυκό απ’ όλα είναι ότι εσείς αύριο και μεθαύριο θα ξανακάνετε το ίδιο, χωρίς κάμερες αυτή τη φορά. Γιατί απ’ αυτό το υλικό είστε πλασμένοι. Απ’ το υλικό που θα θέλαμε να ενώνει την παλιά με τη νέα γενιά, σαν κόλλα μόνιμης υπενθύμισης της φωτεινής πλευράς της ανθρώπινης φύσης.

Διαβάστε περισσότερα:

Δεν μας άξιζε ένας Τσοχατζόπουλος - Κεντρική Εικόνα
Οι φίλοι του Άκη Τσοχατζόπουλου κατάφεραν και μάζεψαν 200.000 ευρώ κι έτσι εκείνος μπορεί πλέον να απολαμβάνει την ελευθερία του. Πιστεύω όμως πως δεν θα του είναι ευχάριστο το να...
Η ελληνική δημόσια τηλεόραση στα καλύτερά της φέτος -Οι εκπομπές που ξεχωρίσαμε (vids) - Κεντρική Εικόνα
Ζούμε σε μια δύσκολη εποχή με ανεργία, φτώχεια, παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων, περιορισμό των ελευθεριών, αμφισβητήσεις του τεκμηρίου αθωότητας, και συνεχούς στοχοποίησης...
 Όταν η ψυχραιμία δεν γυρίζει με το αεροπλάνο αλλά με το πούλμαν (και μερικές ακόμα ιστορίες) - Κεντρική Εικόνα
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος αποφάσισε να «τιμωρήσει» τους παίκτες και τους προπονητές για την ήττα από τη Φενέρ και τον αποκλεισμό με 3-0, ακύρωσε τα αεροπορικά εισιτήρια και «...

Best of internet