Είναι εκείνη η αμήχανη στιγμή που έρχεται η ώρα να παραγγείλεις κρασί, αλλά εξετάζοντας προσεκτικά τον τιμοκατάλογο αρχίζει να σε λούζει κρύος ιδρώτας…
Θέλεις να φανείς large ή τουλάχιστον όχι… ψιλικατζής. Από ντροπή (ειδικά αν στο δείπνο συνοδεύεσαι από γυναίκα) αποφεύγεις εξ’ ορισμού το φθηνότερο του καταλόγου και καταλήγεις σε μια μέση λύση.
Αυτή η μέση λύση είναι η χειρότερη δυνατή επιλογή που μπορείς να κάνεις! Δεν το λέμε εμείς, αλλά ο διάσημος Sommelier, Μαρκ Όλντμαν, που στο βιβλίο του τείνει εμμέσως πλην σαφώς χείρα βοηθείας στον πελάτη, «προδίδοντας» ένα από τα μυστικά του εστιάτορα.
Όπως υποστηρίζει ο Όλντμαν, τα κρασιά που τιμολογούνται ένα ή δύο επίπεδα πάνω από το φθηνότερο πολύ σπάνια είναι καλύτερης ποιότητας από το φθηνότερο. Ο λόγος είναι ότι οι εστιάτορες γνωρίζουν ακριβώς ότι οι περισσότεροι πελάτες θα επιλέξουν αυτά τα κρασιά και έτσι είναι αυτά που προορίζονται να έχουν το μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους.
Η συμβουλή του; Να επιλέγουμε πάντα το φθηνότερο κρασί του καταλόγου!
«Από φόβο για την ποιότητα τους ή ντροπή οι πελάτες είθισται να αποφεύγουν τα φθηνότερα κρασιά του καταλόγου. Στην πραγματικότητα όμως αυτά είναι τα κρασιά με τη μεγαλύτερη αξία σε ότι αφορά τη σχέση ποιότητας / τιμής», αναφέρει στο βιβλίο του ο φημισμένος οινογνώστης.
Επιπλέον ο Όλντμαν χαρακτηρίζει αναμενόμενα πιο «value επιλογή» ένα μπουκάλι κρασί απ’ ότι ένα ποτήρι, υπογραμμίζοντας ότι με την αγορά ενός ποτηριού ο ιδιοκτήτης του καταστήματος καλύπτει πολύ συχνά το κόστος της αγοράς ολόκληρου του μπουκαλιού.
Και τι γίνεται αν τελικά επιλέξετε το φθηνότερο κρασί και δεν σας αρέσει η γεύση; Υπάρχει λύση και για αυτό, όπως αναφέρεται στο βιβλίο. Λίγοι κόκκοι αλάτι μέσα στο ποτήρι βελτιώνουν άμεσα τη γεύση και δεν κοστίζουν και τίποτα…
