Τα Belgian Blue βοοειδή προέρχονται από το Βέλγιο ως προϊόν διασταύρωσης μεταξύ τοπικών βοοειδών και βοοειδών που εισήχθησαν από την Αγγλία στα τέλη του 1800. Η φυλή καθιερώθηκε πρόσφατα επίσημα με την ίδρυση του Βελγικού Μπλε αγέλης το 1973.
Belgian Blue. Αυτό είναι το όνομα που έδωσαν οι ειδικοί στο νέο γιγαντιαίο είδος αγελάδας γεμάτου μυς και κρέας. Το είδος αυτό των βοοειδών διαθέτει επιπλέον 40% μυϊκή μάζα όχι χάρη στη φύση αλλά χάρη στα πειράματα και στην γενετική τροποποίηση που έχει υποστεί.
Οι μύες τους αναπτύσσονται ανεμπόδιστα κάτι που ενέχει πολλούς κινδύνους για την υγεία τους αφού τα πόδια τους γίνονται ιδιαίτερα σκληρά με αποτέλεσμα να μην μπορούν να κινηθούν εύκολα, να δυσκολεύνται να φάνε και να οδηγούνται σε πρόωρο αλλά και επώδυνο θάνατο.
Περισσότερο από έναν αιώνα ζωής μετρά η επιστήμη της γενετικής βελτίωσης ζώων καθώς ξεκίνησε στη Δανία το 1895.
Τα Ελληνικά κέντρα ιδρύθηκαν μόλις το 1978, γεγονός που -σύμφωνα με τους επιστήμονες- οφείλεται στη σχετικά περιορισμένη κτηνοτροφική παραγωγή της χώρας μας, σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρώπης.
Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με το apocalypsejohn.com τα τελευταία 30 χρόνια οι Έλληνες επιστήμονες έχουν στην ουσία δημιουργήσει δύο νέες φυλές αγελάδων, την Ελληνική κόκκινη και την Ελληνική ξανθόχρωμη.
«Πρόκειται για διασταυρώσεις Ελληνικών ειδών με γαλλικές και ολλανδικές φυλές.
Στο παρελθόν, οι διασταυρώσεις αυτές γίνονταν χωρίς κανένα πρόγραμμα από τους ίδιους τους κτηνοτρόφους, με αποτέλεσμα η παραγωγή να μειώνεται, αντί να αυξάνεται. Σήμερα, με τον προγραμματισμό της αναπαραγωγής, μία αγελάδα δίνει πλέον έως και 8 τόνους γάλακτος το χρόνο, σε σχέση με τους 4 τόνους που έδινε στο παρελθόν».
«Οι Ελληνικές φυλές αγελάδων είναι πιο μικρόσωμες από αυτές που ζουν στη βόρεια και τη δυτική Ευρώπη, τρώνε λιγότερο και είναι πιο ανθεκτικές σε διάφορες ασθένειες.
Ο γενετικός συνδυασμός τους με τις εισαγμένες αγελάδες μας έχει δώσει ζώα που παράγουν αρκετό γάλα, αλλά ζουν λιγότερο και γεννούν σχεδόν τα μισά μοσχάρια».
Παρά τη μεγάλη της συμβολή στην αύξηση της κτηνοτροφικής παραγωγής, οι επιστήμονες δεν διστάζουν να τονίσουν ότι και οι ίδιες οι πρακτικές γενετικής βελτίωσης ζώων επιδέχονται… βελτιώσεων.
«Όχι στο πολύ μακρινό παρελθόν, η έμφαση των γενετικών βελτιώσεων δινόταν αποκλειστικά και μόνο στην αύξηση της παραγωγής κρέατος και γάλακτος.
