Η Μαρία και η Σοφία, δύο κολλητές φίλες, πηγαίνουν για φαγητό σε ένα εστιατόριο.
Αφού κάθονται, η σερβιτόρα έρχεται να πάρει την παραγγελία τους.
– “Τι θα θέλατε;” ρωτάει η σερβιτόρα.
– Η Μαρία κοιτάζει το μενού και σκέφτεται για λίγο.
– “Θα ήθελα μια σαλάτα με τόνο,” λέει τελικά.
– “Και εσείς;” ρωτάει η σερβιτόρα, στρέφοντας προς τη Σοφία.
Η Σοφία κοιτάζει το μενού και σκέφτεται για ακόμα περισσότερο.
– “Θα ήθελα…” λέει τελικά, – “να μου πείτε όλα τα πιάτα που περιέχουν σοκολάτα.”
Η σερβιτόρα απαριθμεί τα πιάτα με σοκολάτα.
Η Σοφία σκέφτεται για λίγο ακόμα.
– “Θα ήθελα…” λέει τελικά, “να μου πείτε όλα τα πιάτα που περιέχουν φράουλες.”
Η σερβιτόρα απαριθμεί τα πιάτα με φράουλες.
Η Σοφία σκέφτεται για ακόμα λίγο.
– “Θα ήθελα…” λέει τελικά, “να μου πείτε όλα τα πιάτα που περιέχουν τυρί.”
– Η σερβιτόρα απαριθμεί τα πιάτα με τυρί.
Η Σοφία σκέφτεται για αρκετή ώρα.
– “Θα ήθελα…” λέει τελικά, “να μου πείτε όλα τα πιάτα που περιέχουν…”
Η Μαρία την διακόπτει. “Σοφία,” λέει, “έχουμε περάσει εδώ μια ώρα! Τι θα ήθελες να παραγγείλεις;”
Η Σοφία σκέφτεται για λίγο ακόμα.
– “Θα ήθελα…” λέει τελικά, “να μου πείτε όλα τα πιάτα που περιέχουν…”
Η Μαρία σηκώνεται από το τραπέζι.
– “Πηγαίνω να πάρω μια σαλάτα,” λέει.
– “Εσύ, Σοφία, μπορείς….
να μείνεις εδώ και να σκέφτεσαι μέχρι αύριο.”
