Η Ελλάδα δικαίως θεωρείται ένας από τους πιο ασφαλείς τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως, με τις θάλασσές της να προσφέρουν ανέμελες βουτιές χωρίς τον τρόμο των μεγάλων θαλάσσιων θηρευτών που συναντά κανείς σε εξωτικούς ωκεανούς. Ωστόσο, η φύση έχει τους δικούς της κανόνες. Στα ελληνικά ύδατα έχουν καταγραφεί συνολικά 33 είδη καρχαριών, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνεται και ο κορυφαίος θηρευτής των θαλασσών, ο Λευκός Καρχαρίας.
Παρά το γεγονός ότι οι εμφανίσεις στα ρηχά είναι σπάνιες —με πιο πρόσφατες εκείνες στο Πόρτο Λάφια Ευβοίας, στη μαρίνα Γλυφάδας και την πρόσφατη (2025) στην Κέρκυρα— η ιστορική έρευνα αποκαλύπτει ότι στο παρελθόν έχουν σημειωθεί τραγικά συμβάντα. Σε διάστημα 180 ετών, η επιστημονική κοινότητα έχει επιβεβαιώσει 15 περιστατικά επίθεσης, εκ των οποίων τα 6 υπήρξαν θανατηφόρα.
Ακολουθεί η πλήρης και αναλυτική ανατομία των περιστατικών που συγκλόνισαν την ελληνική κοινή γνώμη.
1. Ιούλιος 1847 – Κέρκυρα (Παλαιό Φρούριο)
- Θύμα: William Mills (19 ετών, Άγγλος στρατιώτης)
- Πιθανός Θηρευτής: Λευκός Καρχαρίας
Το χρονικό: Τον Ιανουάριο του 1847, το 36ο τάγμα του Worcestershire της Αγγλίας αποπλέει από το Gosport με προορισμό την Κέρκυρα και εγκαθίσταται στο Παλαιό Φρούριο. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, μια παρέα στρατιωτών αποφασίζει να κολυμπήσει στο βόρειο τμήμα του Φρουρίου (περιοχή Μανδράκι). Ανάμεσά τους βρίσκεται ο 19χρονος William Mills.
Ξαφνικά, ο νεαρός στρατιώτης δέχεται σφοδρή επίθεση από καρχαρία μπροστά στα έντρομα μάτια των συντρόφων του. Όπως δημοσίευσε στις 24 Ιουλίου 1847 η εφημερίδα «Εφημερίς των Ιονίων Νήσων», την επόμενη ημέρα εκβράστηκε στην ακτή τμήμα του σώματος του άτυχου Mills.
Το αποτύπωμα στην Τέχνη: Το γεγονός αυτό συνέβη πολύ κοντά στο σπίτι του εθνικού μας ποιητή, Διονύσιου Σολωμού, ο οποίος διέμενε μόνιμα στην Κέρκυρα. Συγκλονισμένος από τον τραγικό θάνατο του νεαρού, ο Σολωμός εμπνεύστηκε και δημιούργησε το 1849 το κορυφαίο του ποίημα «Ο Πόρφυρας».
2. Καλοκαίρι 1903 – Κρήτη
- Θύματα: Δύο σφουγγαράδες (Γυμνοί δύτες)
- Πιθανός Θηρευτής: Άγνωστο είδος (πιθανώς Λευκός ή Μακό)
Το χρονικό: Σύμφωνα με ιστορικά χειρόγραφα του ερευνητή Γιάννη Γεράκη, το καλοκαίρι του 1903 καταγράφονται δύο ξεχωριστές θανατηφόρες επιθέσεις στην Κρήτη. Τα θύματα ήταν επαγγελματίες σφουγγαράδες που βουτούσαν γυμνοί (χωρίς σκάφανδρο) για τη συλλογή σπόγγων. Οι επιθέσεις έγιναν σε μεγάλο βάθος, με τους δύτες να αφήνουν την τελευταία τους πνοή στη θάλασσα, αναδεικνύοντας τους κινδύνους του συγκεκριμένου επαγγέλματος στις αρχές του αιώνα.
3. 22 Σεπτεμβρίου 1948 – Κερατσίνι (Πειραιάς)
- Θύμα: Δημήτριος Παρασάκης (Νεαρός ψαράς)
- Πιθανός Θηρευτής: Γιγαντιαίο σκυλόψαρο (Καρχαρίας)
Το χρονικό: Είναι το πρώτο μεταπολεμικό περιστατικό που σπέρνει τον πανικό στην Αττική. Μια παρέα τεσσάρων νεαρών ξεκινά στις 15:00 από τη συνοικία Ευγενία του Πειραιά με προορισμό τη «σπηλιά του Κουλού», πίσω από το παλιό εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής στο Κερατσίνι, για να ψαρέψουν.
Ο Δημήτριος Παρασάκης αποφασίζει να βουτήξει για να κολυμπήσει. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας «ΕΜΠΡΟΣ», μόλις 5 μέτρα από την ακτή, ο νεαρός δέχεται άγρια επίθεση από ένα «γιγαντιαίο σκυλόψαρο». Η τοπική κοινωνία τρομοκρατείται σε τέτοιο βαθμό που για μήνες οι κάτοικοι αναφέρουν ψευδείς εμφανίσεις καρχαριών παντού.
Σημείωση: Ένα μήνα αργότερα, στις 26 Οκτωβρίου 1948, το αλιευτικό «Ιάσων» ψαρεύει κοντά στην Αίγινα έναν καρχαρία 4,5 μέτρων. Παρόλο που στο στομάχι του βρέθηκαν μόνο φαγκριά και σαλάχια, η κοινή γνώμη τον θεώρησε ως τον «δολοφόνο» του Κερατσινίου.
4. 17 Αυγούστου 1951 – Μον Ρεπό (Κέρκυρα)
- Θύμα: Βάντα Πιέρρη (16 ετών) – Τραυματίστηκε ο Γιώργος Αθανάσαινας (17 ετών)
- Πιθανός Θηρευτής: Λευκός Καρχαρίας
Το χρονικό: Το πιο πολυσυζητημένο και δραματικό περιστατικό της δεκαετίας του ’50. Η 16χρονη Βάντα Πιέρρη, κόρη του διευθυντή της Εθνικής Τράπεζας Κέρκυρας, κολυμπά με τον 17χρονο φίλο της, Γιώργο Αθανάσαινα, στην κοσμοπολίτικη παραλία του Μον Ρεπό.
Σε βάθος που δεν ξεπερνούσε τα 6-7 μέτρα, ένας μεγάλος λευκός καρχαρίας τους επιτίθεται. Ο καρχαρίας κομματιάζει τη νεαρή κοπέλα, προκαλώντας της ακαριαίο θάνατο, ενώ τραυματίζει σοβαρά τον 17χρονο που προσπάθησε να τη βοηθήσει. Το νησί βυθίζεται στο πένθος.
5. 1 Ιουνίου 1963 – Παγασητικός Κόλπος (Τρίκερι)
- Θύμα: Helga Pogl (Αυστριακή συγγραφέας και φιλόλογος)
- Πιθανός Θηρευτής: Μεγάλος Λευκός Καρχαρίας (περίπου 5 μέτρων)
Το χρονικό: Η Χέλγκα Πόγκλ από τη Βιέννη παραθέριζε στο νησάκι Παλαιά Τρίκερι στον Παγασητικό. Ενώ κολυμπά σε απόσταση μόλις τριών μέτρων από την ακτή, στη βραχονησίδα Πυθούς (ή Μικρά), δέχεται φονική επίθεση και κατασπαράσσεται από έναν τεράστιο καρχαρία, μπροστά στα μάτια της έντρομης φίλης της, Wilken, που βρισκόταν στην ακτή.
Ο τρόμος απλώνεται στον Βόλο. Ένα μήνα αργότερα, ψαράδες στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής βλέπουν έναν πεντάμετρο καρχαρία να κυνηγά φώκιες και τόνους, με τους αλιείς να εγκαταλείπουν τα δίχτυα τους, θεωρώντας ότι πρόκειται για το ίδιο «κτήνος» του Παγασητικού.
Σημείωση: Το καλοκαίρι του 1981, στην ίδια ακριβώς περιοχή του Παγασητικού, καταγράφεται ακόμη μία επίθεση σε Αυστριακό τουρίστα. Η ξαφνική εμφάνιση καρχαριών στην περιοχή αποδόθηκε από τους ντόπιους στα μεγάλα οχηματαγωγά πλοία της γραμμής Βόλος – Συρία (που ξεκίνησε το 1977), καθώς οι καρχαρίες ακολουθούσαν τα πλοία για να τραφούν με τα οργανικά απόβλητα που πετούσαν στα βαθιά νερά.
Το μπερδεμένο περιστατικό: 30 Δεκεμβρίου 1983 – Παγασητικός
- Θύμα: Ιωάννης Δ. Χρυσάφης (36 ετών, υποβρύχιος αλιέας)
Αν και ο «Ριζοσπάστης» της εποχής κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο «Τον σκότωσε καρχαρίας ενώ ψάρευε», η ιατροδικαστική εξέταση κατέρριψε πλήρως τον μύθο. Το πόρισμα του ιατροδικαστή ήταν σαφές:
«Ο Ιωάννης Χρυσάφης δεν έπεσε θύμα καρχαρία. Δεν έλειπε κανένα κομμάτι από το σώμα του. Το πόδι του ήταν κομμένο καθαρά, σαν σαλάμι. Πρόκειται για θανάσιμο χτύπημα από προπέλα σκάφους, ενώ η περίδεση του τραύματος έγινε μετά θάνατον».
Ιστορικό Παράδοξο
Στις 4 Ιουνίου 1962, στην Κάτω Αχαΐα, αλιεύθηκε ένας τεράστιος καρχαρίας με περίμετρο στόματος 2 μέτρων, ο οποίος είχε θεαθεί να κολυμπά σε απόσταση 500 μέτρων από τις παραλίες μαζί με ακόμη έναν, χωρίς ευτυχώς να σημειωθεί κάποιος τραυματισμός.
Πηγη Τα ΝΕΑ
