Η απίστευτη ιστορία όταν η γνωστή πετρελαϊκή εταιρεία προσπαθούσε να τρυπήσει για να βρει πετρέλαιο πάνω από μία λίμνη και βρήκε ένα υπόγειο ορυχείο αλατιού που ρούφηξε όλο το νερό και την εξαφάνισε
Γνωρίστε την απίστευτη ιστορία της λίμνης Peigneur που μέσα σε ένα πρωινό έφθασε να έχει βάθος από ένα μέτρο πάνω από 400 μέτρα. Τι αλήθεια συνέβη;
Το πρωί της Πέμπτης, 20 Νοεμβρίου 1980, μια εξέδρα της Wilson Brothers Corp. τρυπούσε για λογαριασμό της Texaco στη λίμνη Peigneur της Λουιζιάνας, η οποία είχε μέσο βάθος 1,8 μέτρα.
Γύρω στις 0430 την Πέμπτη το πρωί τοπική ώρα, το σύστημα γεώτρησης κόλλησε περίπου στα 1228 πόδια και δεν μπόρεσε να ξεκολλήσει παρά τις προσπάθειες των τεχνικών. Μέχρι τις 06 : 30, η εξέδρα γεώτρησης άρχισε να γέρνει, το πλήρωμα εγκατέλειψε την εξέδρα και κατευθύνθηκε προς την ακτή λόγω του φόβου ότι η εξέδρα βρισκόταν σε ασταθές έδαφος.
Τις επόμενες ώρες, το πλήρωμα και οι κάτοικοι της περιοχής παρακολούθησαν με σοκ τα όσα επακολούθησαν. Η γεώτρηση κατέρρευσε και εξαφανίστηκε στη ρηχή λίμνη.
Το πλήρωμα της εξέδρας είχε τρυπήσει ένα αλατωρυχείο κάτω από τη λίμνη Peigneur. Λόγω λανθασμένου υπολογισμού, το γεωτρύπανο τρύπησε το τρίτο επίπεδο του κοντινού αλατωρυχείου Diamond Crystal. Η αρχική συνέπεια ήταν ένα κολλημένο γεωτρύπανο. Στη συνέχεια, όμως, το γλυκό νερό από τη λίμνη άρχισε σύντομα να μπαίνει στο ορυχείο με αποτέλεσμα να λιώσει το αλάτι. Κατά τη διάρκεια του πρωινού, το φρέσκο νερό της λίμνης άρχισε να διαλύει το αλάτι και να διευρύνει την τρύπα έως ότου το νερό κυριολεκτικά πλημμύρισε το ορυχείο.
Το ορυχείο είχε βάθος 457 μέτρα κάτω από την επιφάνεια, με κάθε σήραγγα πλάτους περίπου 30 μέτρων και ύψους 24 μέτρων. Οι πυλώνες αλατιού, οι οποίοι αφέθηκαν στη θέση τους για να στηρίξουν την οροφή κάθε επιπέδου, διαλύθηκαν από το φρέσκο νερό της λίμνης προκαλώντας την κατάρρευση του αλατιού πάνω από το ορυχείο. Καθώς ο βυθός της λίμνης έπεσε δημιουργώντας μια τεράστια καταβόθρα, ένας μάρτυρας δήλωσε:
“Ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος σαν πεπιεσμένος αέρας που βγαίνει από το ορυχείο”. Αυτό συνέβη επειδή το νερό πήγαινε στο ορυχείο γρηγορότερα από ό, τι ο αέρας μπορούσε να βγει. Έτσι, δημιουργήθηκε ένας πίδακας που έφτασε τα 400 πόδια σκορπίζοντας νερό και συντρίμμια στον αέρα. Ευτυχώς, οι άντρες που εργάζονταν στο ορυχείο κατάφεραν να φύγουν νωρίς χωρίς να υπάρξει απώλεια ζωής. Αυτό συνέβη χάρη στις προειδοποιήσεις ορισμένων από τους υπαλλήλους του ορυχείου.
Η τρύπα μεγάλωσε τόσο γρήγορα που σχηματίστηκε ένας καταρράκτης 50 ποδιών, όπου το νερό από το κανάλι Delcambre στράφηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Έφτασε πίσω στον καινούργιο κρατήρα που είχε δημιουργηθεί. Μια μεγάλη ρουφήχτρα σχηματίστηκε στη λίμνη, απορροφώντας μια δεύτερη εξέδρα γεώτρησης, 11 φορτηγίδες και ένα ρυμουλκό!! Το ρυμουλκό δεν μπόρεσε να ξεπεράσει την ισχυρή ροή, και πήγε προς τα πίσω κάτω από το κανάλι στην καταβόθρα. Μετά από δύο ημέρες και περίπου 3,5 δισεκατομμύρια γαλόνια νερού από τον Κόλπο του Μεξικού, η λίμνη ξαναγέμισε και σταθεροποιήθηκε. Η λίμνη που κάποτε είχε βάθος περίπου 1,8 μέτρα πόδια τώρα είχε βάθος περίπου 400 μέτρα! Παράλληλα, μια ακόμη συνέπεια ήταν το οικοσύστημα να αλλάζει ριζικά από την αυξημένη περιεκτικότητα της λίμνης σε αλάτι.
Ποιος έφταιγε τελικά;
Ομοσπονδιακοί εμπειρογνώμονες δεν μπόρεσαν να καταρρίψουν ευθύνες. Γιατί; Λόγω της σύγχυσης που επικράτησε σχετικά με το αν η Texaco τρύπησε σε λάθος μέρος ή αν οι χάρτες του ορυχείου ήταν ανακριβείς. Φυσικά, όλα τα στοιχεία χάθηκαν στη ρουφήχτρα που κατάπιε τις εξέδρες.
worldsecrets.gr
