Ένα βίντεο που συγκλονίζει και υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε γυναικοκτονία υπάρχει μια γυναίκα, μια ιστορία, μια ζωή που κόπηκε βίαια, παρουσιάστηκε με αφορμή τη 25η Νοεμβρίου, Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.Ο Οργανισμός «Γίνε Άνθρωπος» αξιοποίησε για πρώτη φορά την Τεχνητή Νοημοσύνη για να ζωντανέψει τις μορφές γυναικών που δολοφονήθηκαν, μιλώντας στο κοινό με τη δική τους φωνή – πάντα με τη συγκατάθεση των οικογενειών τους.
Οι φωνές των γυναικών που δεν πρόλαβαν να ακουστούν
Στο βίντεο με τίτλο «Σήμερα είμαι εκείνη», οι μορφές της Ελένης Τοπαλούδη, της Κυριακής Γρίβα, της Γαρυφαλλιάς Ψαρράκου, της Σοφίας Σαββίδου, της Πολυξένης Μπέρδου, της Ερατούς Μανωλακέλλη και της Ντόρας Ζαχαριά «ανασυντίθενται» ψηφιακά και απευθύνονται στο κοινό.Η φράση «Κάποτε ήμουν κοπέλα… και με δολοφόνησαν» λειτουργεί σαν συγκλονιστική υπενθύμιση της πραγματικότητας που συνεχίζει να πληγώνει τη χώρα.
Η αφήγηση γίνεται από την εγκληματολογική ψυχολόγο Εριέττα Δρακοπούλου, εθελόντρια του Οργανισμού, η οποία ενσαρκώνει τη συλλογική φωνή όλων των γυναικών που χάθηκαν από έμφυλη βία.
Με τη συναίνεση των οικογενειών – Μια πρωτοβουλία που ξεπερνά τα στενά όρια ενός βίντεο
Οι οικογένειες των γυναικών που δολοφονήθηκαν όχι μόνο έδωσαν τη συγκατάθεσή τους, αλλά αποτελούν και ιδρυτικά ή επίτιμα μέλη του Οργανισμού «Γίνε Άνθρωπος».Έτσι, η πρωτοβουλία αποκτά μεγαλύτερο βάρος: δεν είναι ένα καλλιτεχνικό project, αλλά μια πράξη μνήμης, διαμαρτυρίας και κοινωνικής κινητοποίησης.
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: οι γυναίκες αυτές δεν επιστρέφουν για να σοκάρουν, αλλά για να προειδοποιήσουν και να προστατεύσουν όσες κινδυνεύουν σήμερα.
«Μην αφήσουμε άλλη γυναίκα να γίνει “άλλη μια”»
Το βίντεο λειτουργεί ως κάλεσμα δράσης. Τονίζει ότι η κοινωνία οφείλει να σταματήσει να αγνοεί σημάδια κακοποίησης, να δώσει χώρο στις γυναίκες να μιλήσουν και να αντιδράσει πριν είναι αργά.Το κεντρικό μήνυμα είναι δυνατό:«Γίνε η φωνή που εκείνες δεν πρόλαβαν να έχουν. Γίνε η δράση που θα σώσει μια ζωή. Γίνε Άνθρωπος».
Οι δημιουργοί πίσω από το project
Το σενάριο, η σκηνοθεσία, το μοντάζ, η μουσική επιμέλεια και ο χειρισμός της AI ανήκουν στον Αντώνη Αγγελίδη, ενώ το κείμενο υπογράφει η Δρ. Κέλλυ Ιωάννου.Αποτελεί μια παραγωγή που συνδυάζει τεχνολογία, καλλιτεχνική ματιά και κοινωνική ευθύνη, με στόχο να μετατρέψει τη μνήμη σε δράση.
Η τεχνητή νοημοσύνη ως εργαλείο μνήμης, όχι εκμετάλλευσης
Η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης σε τόσο ευαίσθητο περιεχόμενο θα μπορούσε να θεωρηθεί αμφιλεγόμενη. Εδώ όμως χρησιμοποιείται με απόλυτο σεβασμό και σε συνεργασία με τις οικογένειες.Το αποτέλεσμα δεν επιδιώκει να αντικαταστήσει ανθρώπινες παρουσίες· λειτουργεί ως ψηφιακό μνημείο, μια υπενθύμιση ότι οι ιστορίες των γυναικών που χάθηκαν δεν πρέπει να σιγήσουν.
