Λίγες μόλις ημέρες μετά τη δημόσια αποθέωση που γνώρισε για την παρουσία και τα λόγια της στα μπλόκα των αγροτών, η νεαρή αγρότισσα που έγινε σύμβολο της αγωνίας του πρωτογενούς τομέα βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο σφοδρών επιθέσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή τη φορά, όχι για όσα είπε ως αγρότισσα, αλλά για όσα εκφράζει ως άνθρωπος.
Η κοπέλα που συγκλόνισε όταν δήλωσε πως «για να πιω έναν καφέ πρέπει να πουλήσω 16 κιλά στάρι», μια φράση που αποτύπωσε με ωμό ρεαλισμό το αδιέξοδο των παραγωγών, είχε δεχτεί κύμα συμπαράστασης από πολίτες κάθε πολιτικής τοποθέτησης, αλλά και από πρόσωπα που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί ή προοδευτικοί. Το μήνυμά της τότε χαρακτηρίστηκε αυθεντικό, δυναμικό και αποκαλυπτικό της κοινωνικής πραγματικότητας.
Από σύμβολο αγώνα… στόχος επίθεσης
Ωστόσο, το κλίμα άλλαξε απότομα. Αφορμή στάθηκαν αναρτήσεις στο προσωπικό της προφίλ, όπου η ίδια εμφανίζεται με εικόνες και σύμβολα εθνικού και θρησκευτικού χαρακτήρα: ελληνικές σημαίες, σταυρούς και φωτογραφίες με έντονο εθνικό πρόσημο. Οι αναρτήσεις αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, κυρίως από χρήστες που κινούνται στον χώρο της Αριστεράς, οι οποίοι εξαπέλυσαν λεκτικές επιθέσεις, ειρωνικά σχόλια και κατηγορίες περί «εθνικισμού».
Σε αρκετές περιπτώσεις, η κριτική ξεπέρασε τα όρια της πολιτικής διαφωνίας και πήρε προσωπικό χαρακτήρα, με χαρακτηρισμούς και απαξιωτικά σχόλια που στόχευαν όχι μόνο τις απόψεις της, αλλά και την ίδια ως πρόσωπο.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά;
Το περιστατικό έχει ανοίξει ξανά τη συζήτηση για την επιλεκτική ευαισθησία στον δημόσιο διάλογο. Πώς είναι δυνατόν, αναρωτιούνται πολλοί, ένα άτομο να αποθεώνεται για τον αγώνα και τον λόγο του όταν αυτός εξυπηρετεί ένα συγκεκριμένο αφήγημα, αλλά να στοχοποιείται όταν οι προσωπικές του αξίες δεν ευθυγραμμίζονται ιδεολογικά;
Η ίδια αγρότισσα που μίλησε για την οικονομική ασφυξία, για το κόστος παραγωγής και την απαξίωση του μόχθου της, είναι το ίδιο πρόσωπο που εκφράζει δημόσια την πίστη και την εθνική της ταυτότητα. Για αρκετούς, αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί αντίφαση. Για άλλους, όμως, φαίνεται να είναι αρκετό για να ακυρωθεί συνολικά.
Η ουσία χάνεται στον θόρυβο
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι η συζήτηση μετατοπίζεται από τα πραγματικά προβλήματα των αγροτών –το κόστος ζωής, τις χαμηλές τιμές, την επιβίωση της παραγωγής– σε έναν ιδεολογικό «εμφύλιο» των social media. Η φωνή που πριν λίγες ημέρες θεωρήθηκε γνήσια και χρήσιμη, σήμερα επιχειρείται να φιμωθεί ή να γελοιοποιηθεί λόγω συμβόλων και προσωπικών πεποιθήσεων.
Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν η κοινωνία μπορεί να ακούσει ένα αίτημα δικαιοσύνης χωρίς να απαιτεί ιδεολογικό πιστοποιητικό από εκείνον που το εκφράζει. Γιατί αν η αποδοχή ενός αγώνα εξαρτάται από το τι σημαία έχει στο προφίλ του ο αγωνιζόμενος, τότε το πρόβλημα ίσως να είναι βαθύτερο από όσο φαίνεται.
