Μία ειλικρινής και αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε ο Χάρης Ρώμας στην εκπομπή «MEGA Καλημέρα». Ο ταλαντούχος ηθοποιός και δημιουργός επιτυχημένων τηλεοπτικών σειρών της ελληνικής TV μίλησε, μεταξύ άλλων, για τα χρόνια που σπούδαζε στην Ιατρική και τον «πόλεμο» από τον πατέρα του.
«Παίζω θέατρο από πολύ μικρός. Πέρασα στην Ιατρική 18 χρονών. Από 20 χρόνων -όπου αποφάσισα να κάνω το μεγάλο διάβημα- μπήκα στη σχολή θεάτρου. Παίζω 38 χρόνια.
Ανήκα στην μεγαλοαστική τάξη. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αντιμετώπισα πολλά προβλήματα και όχι μόνο ψυχολογικά, γιατί ο πατέρας μου μού ζήτησε να αποκοπώ από την οικογενειακή εστία, εφόσον ήθελα να πάρω τις δικές μου αποφάσεις. Αυτό μπορεί να με έκανε και πιο δυνατό άνθρωπο. Άρχισα να δουλεύω από πολύ μικρός, να ζω μόνος, εφόσον δεν ενέκριναν τις αποφάσεις μου. Επειδή δεν είχα τη θέληση να αφήσω την Ιατρική, πήγαινα το πρωί στο Πανεπιστήμιο, το απόγευμα στη Δραματική Σχολή και το βράδυ δούλευα ως μπάρμαν. Δούλευα ως μπάρμαν για 2-3 χρόνια, για να μπορώ να βγάζω το ψωμί μου.
Ο Χάρης Ρώμας κατάφερε να τελειώσει την Ιατρική Σχολή. Ήταν ευχαριστημένος ο πατέρας του, μετά από αυτήν τη μεγάλη του επιτυχία;: «Το θέμα του πατέρα μου ήταν ο γιος του να είναι γιατρός, εγώ έγινα ο ηθοποιός Χάρης Ρώμας. Τώρα μπορεί να αισθανόταν καλά. Το Ρώμας είναι το επίθετο της μητέρας μου. Λίγο πριν πεθάνει ο αγαπημένος μου πατέρας, περπατάγαμε μαζί στον δρόμο, είχα κάνει “Τους Μεν και τους Δεν” και όλοι του έλεγαν “Κ. Ρώμα, συγχαρητήρια για τον γιο σας”» εξήγησε ο 62χρονος σεναριογράφος.
Όπως έχει γνωστοποιήσει ο ίδιος παλαιότερα είχε παντρευτεί, ο γάμος αυτός, ωστόσο, δεν προχώρησε. Τώρα τονίζει πως το ενδεχόμενο ενός δεύτερου γάμου δεν τον απασχολεί και προσθέτει: «Τα τρία “π” δεν τα χρησιμοποιώ: το πάντα, το πρέπει, το ποτέ».
Εν συνεχεία, αποκάλυψε πως την τρέχουσα περίοδο βρίσκεται σε σχέση: «Συμβιώνω αυτή την περίοδο, δεν είμαι μοναχικός άνθρωπος. Σχεδόν πάντα υπήρχε συντροφικότητα και σχέση. Ήμουν ερωτιάρης, έζησα πολύ έντονα».
Τέλος, ο Χάρης Ρώμας δεν δίστασε να παραδεχτεί πως φοβάται το θάνατο, πράγμα που ισχύει αν όχι για όλους τους ανθρώπους, για τους περισσότερους: «Μετά τα 50, βλέπω κάθε διάφορα. Επιβραδύνουμε περισσότερο ψυχικά την φθορά, όταν ασχολούμαστε με πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα. Η κατάληξη, έτσι κι αλλιώς, είναι δεδομένη. Ο μεγαλύτερος φόβος του ανθρώπου είναι ο θάνατος, ο φόβος του γήρατος είναι μικρότερος. Σκέφτομαι τον θάνατο, γιατί βλέπω ανθρώπους που αγαπώ να φεύγουν. Δεν μπορώ να γνωρίζω τι είδους συνέχεια υπάρχει».
