Ήταν το 1960. Η χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Ο Ντίμης Δαδήρας αποφασίζει να γυρίσει την ταινία «Δον Ζουάν για κλάματα» σε σενάριο του Γιάννη Μαρή.
Η ιστορία ταιριάζει «γάντι» στον αλησμόνητο Λάμπρο Κωνσταντάρα που ενσάρκωνε το εύθυμο γεροντοπαλίκαρο. Μαζί του συμπρωταγωνιστούν δυό αγαπημένοι ηθοποιοί. Ο αείμνηστος Ανδρέας Μπάρκουλης και η Άννα Φόνσου. Εκεί θα εστιάσουμε.
Ο Αλέξης Δεπάστας, ένα εύθυμο γεροντοπαλίκαρο, απολαμβάνει τη ζωή του τριγυρισμένος από γυναικείες υπάρξεις. Όταν ένας φίλος του από την επαρχία του αναθέτει την κηδεμονία της κόρης του χωρίς καν να τον ρωτήσει, η ζωή του Αλέξη γίνεται άνω-κάτω.
Η μικρή έρχεται για να σπουδάσει στην Αθήνα και εγκαθίσταται στο σπίτι του. Η κοπέλα γρήγορα θα τον ερωτευθεί. Εκείνος, αν και συμπεριφέρεται σαν πατέρας, θα δελεαστεί και θα τη φλερτάρει από ζήλια προς τον γοητευτικό συμφοιτητή της, ο οποίος την πολιορκεί.
Τελικά, ο Αλέξης θα καταλήξει στην αγκαλιά μιας συνομήλικής του, αφήνοντας τα νεαρά παιδιά να ερωτευθούν και να χαρούν την αγάπη τους.
Μια φωτογραφία από εκείνη την ταινία πέρασε στο μύθο. Είναι το τρυφερό ενσταντανέ σε έναν ερωτικό χορό μεταξύ των δύο ηθοποιών.
53 χρόνια μετά, το 2013 έμοιάζε σαν να μην είχε άλλαξε τίποτα.
Μπορεί ο χρόνος να είχε αφήσει τα σημάδια του αλλά όχι στις καρδιές τους.
53 χρόνια μετά οι δυο αγαπημένοι μας ηθοποιοί αγκαλιάστηκαν ξανά ο ένας με τον άλλον. Αυτή ήταν και η τελευταία τους κοινή φωτογραφία.
Τη φωτογραφία την είχε ποστάρει στη σελίδα της στο Facebook η Άννα Φόνσου και έγραψε:
«Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ…ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΝΝΑ»
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης πέθανε τρία χρόνια αργότερα στις 23 Αυγούστου του 2016
