Μια τραγική ιστορία εκτυλίχθηκε το απόγευμα της Τρίτης στον Μύτικα Ευβοίας, σοκάροντας την τοπική κοινωνία και αφήνοντας πίσω της δύο νεκρούς και μία οικογένεια βυθισμένη στο πένθος. Ένας 75χρονος άνδρας, μη μπορώντας να διαχειριστεί την απώλεια του σπιτιού του μετά από πλειστηριασμό, πυροβόλησε και σκότωσε τον 50χρονο νέο ιδιοκτήτη και στη συνέχεια αυτοκτόνησε.
Τι συνέβη
Σύμφωνα με πληροφορίες, όλα ξεκίνησαν όταν ο 50χρονος άνδρας -πατέρας τεσσάρων παιδιών- επισκέφθηκε το ακίνητο που είχε αποκτήσει πρόσφατα μέσω πλειστηριασμού. Το συγκεκριμένο σπίτι ανήκε παλαιότερα στον 75χρονο δράστη, ο οποίος φαίνεται να μην είχε αποδεχθεί το γεγονός της απώλειας και αρνούνταν να παραδώσει το ακίνητο.
Η συνάντηση των δύο ανδρών εξελίχθηκε σε έντονη αντιπαράθεση. Ο νέος ιδιοκτήτης φέρεται να του ζήτησε τα κλειδιά του σπιτιού, γεγονός που προκάλεσε την έκρηξη του ηλικιωμένου. Χωρίς να προηγηθεί καμία προειδοποίηση, ο 75χρονος πυροβόλησε εν ψυχρώ τον 50χρονο και αμέσως μετά έστρεψε το όπλο στον εαυτό του, βάζοντας τέλος στη ζωή του.
Το περιστατικό δεν είναι απλά ένα ακόμη έγκλημα. Φέρνει στο φως τη βαθιά κοινωνική και ψυχολογική πίεση που βιώνουν πολλοί πολίτες, ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι, όταν χάνουν το σπίτι τους -συχνά ύστερα από μια ολόκληρη ζωή προσπαθειών- λόγω οικονομικών δυσκολιών.
Η ιστορία του 75χρονου είναι μια από τις πολλές που σχετίζονται με τις επιπτώσεις των πλειστηριασμών και της τραπεζικής πίεσης. Όταν το σπίτι παύει να είναι «καταφύγιο» και γίνεται πηγή απελπισίας, το έδαφος για παρόμοιες τραγωδίες γίνεται επικίνδυνα εύφορο.
Ποιος ήταν το θύμα
Ο 50χρονος άνδρας ο Γιώργος Κορόζης ήταν οικογενειάρχης, εργατικός και άγνωστος στις αρχές. Δεν είχε εμπλοκή με το παρελθόν του δράστη, πέρα από τη νόμιμη αγορά του σπιτιού μέσω των τραπεζικών διαδικασιών. Η οικογένειά του βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με ένα αδιανόητο σοκ και μια απώλεια που δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις.
Σιωπηλός απολογισμός
Η αστυνομία διερευνά τα ακριβή αίτια της σύγκρουσης, ωστόσο το τραγικό αποτέλεσμα είναι αδιαμφισβήτητο. Δύο ζωές χάθηκαν -η μία από απελπισία, η άλλη από ατυχία. Και κάπου ανάμεσα, μια κοινωνία που παρακολουθεί αμήχανη τη σκληρή πραγματικότητα των ανθρώπων που “χάνονται” όταν χάνουν το σπίτι τους.
