Η Χριστίνα Ωνάση, κόρη του μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση, έζησε μια ζωή τυλιγμένη στη χλιδή, τα ταξίδια και τις επαύλεις, όμως όπως αποκαλύπτεται σε ένα νέο βιβλίο που κυκλοφόρησε στην Ισπανία, η πολυσυζητημένη κληρονόμος υπέφερε από κάτι που ούτε η αμύθητη περιουσία της δεν μπορούσε να εξαλείψει: τη βαθιά μοναξιά.
Το πρόσωπο πίσω από τον θρύλο
Το βιβλίο «Η ζωή μου με τη Χριστίνα Ωνάση – Η αληθινή ιστορία που δεν ειπώθηκε ποτέ» της Μαρίνας Τσομλεκτσόγλου-Ντοντέρο, στενής φίλης της Ωνάση για πάνω από δύο δεκαετίες, αποτελεί μια συναισθηματική εξομολόγηση που ρίχνει φως σε όσα λίγοι γνώριζαν.
Σε συνεργασία με τον μεξικανό δημοσιογράφο Ροντόλφο Βέρα-Καλντερόν, η συγγραφέας καταγράφει όχι απλώς γεγονότα, αλλά μια διαδρομή γεμάτη υπερβολές, σκιές και ανθρώπινη αδυναμία.
«Πλήρωνε ανθρώπους για να μην είναι μόνη», αποκαλύπτει η Τσομλεκτσόγλου, περιγράφοντας μια γυναίκα που, ενώ μπορούσε να αγοράσει ό,τι ήθελε, δεν μπορούσε να αγοράσει πραγματική συντροφικότητα.
Μια ζωή με φόντο απώλειες και εσωτερική ανασφάλεια
Η γνωριμία των δύο γυναικών ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1966 στις παραλίες της Punta del Este στην Ουρουγουάη, όταν η Χριστίνα ήταν μόλις 16 ετών και ήδη σήκωνε το βάρος της ανασφάλειας για την εξωτερική της εμφάνιση.
«Η μητέρα της, η Τίνα Λιβανού, ήταν πανέμορφη. Η Χριστίνα είχε πάρει τα χαρακτηριστικά του πατέρα της. Ήταν πολύ… Ωνάσης», λέει χαρακτηριστικά η συγγραφέας.
Η πίεση για εμφάνιση, η εξωτερική σύγκριση και το άγχος της έκθεσης την οδήγησαν από νωρίς στη χρήση χαπιών αδυνατίσματος, πρακτική που με τα χρόνια έγινε εξάρτηση. Η Τσομλεκτσόγλου θυμάται:
- Έπαιρνε το πρώτο χάπι στις 11 το πρωί για να αποφύγει το φαγητό.
- Το δεύτερο το έπαιρνε στις 5:30 το απόγευμα για να μην φάει το βράδυ.
- Τότε «όλες θέλαμε να μοιάζουμε στην Twiggy», εξηγεί, «και να έχουμε σακούλες κάτω από τα μάτια».
Ο θάνατος και η τελευταία εξομολόγηση
Το βράδυ πριν από τον θάνατό της, η Χριστίνα άνοιξε την καρδιά της στη φίλη της. Μίλησε για τον αδελφό της, τη μητέρα της και τον πατέρα της – όλους χαμένους μέσα σε τρία χρόνια. Ήταν, όπως γράφει η Τσομλεκτσόγλου, σαν να έκανε κάθαρση.
Το επόμενο πρωί, βρέθηκε νεκρή στο μπάνιο, στα 37 της χρόνια, από οξύ πνευμονικό οίδημα. Ο θάνατος της ήρθε ξαφνικά, αλλά η φθορά ήταν σταδιακή και αδιάκοπη.
Πίσω της άφησε:
- μια κόρη τριών ετών
- τέσσερις πρώην συζύγους
- μια περιουσία που εκτιμάται στα 500-1.000 εκατομμύρια δολάρια
- έναν ολόκληρο στόλο από πετρελαιοφόρα
- το ιδιωτικό νησί Σκορπιός
- ένα Falcon jet και ακίνητα σε όλο τον κόσμο
Η ψυχική της μάχη και το «τίμημα» του πλούτου
Η Χριστίνα Ωνάση δεν φοβόταν να δείξει την αδυναμία της, όμως δεν ήξερε πώς να την αντιμετωπίσει. Έγινε πολλές φορές ζηλιάρα, όπως όταν φίλη της φόρεσε ένα κομψό μαύρο παντελόνι στο Παρίσι. Την αποπήρε λέγοντάς της: «Γιατί μου το κάνεις αυτό; Βγάλ’ τα!»
Η Τσομλεκτσόγλου αναφέρει πως η Ωνάση πλήρωνε όχι μόνο υπηρέτριες, αλλά και συγγενείς ή ακόμα και τους συντρόφους των συγγενών της – όχι από καλοσύνη, αλλά από φόβο για τη μοναξιά.
«Πολλοί την πλησίαζαν λόγω της περιουσίας της. Αλλά εκείνη ήθελε απλώς να μην μένει ποτέ μόνη».
Ένα συναισθηματικό αντίο
Η συγγραφέας δεν κρατά κακία. Το βιβλίο ήταν, όπως λέει, ένας τρόπος να «κλείσει» όσα είχαν μείνει ανοιχτά και να πει το δικό της αντίο σε μια φίλη που υπήρξε ανθρώπινη, ευάλωτη και παγιδευμένη σε έναν κόσμο που δεν είχε χώρο για πραγματικά συναισθήματα.
