Κάποτε μονοπωλούσαν τα timeline, τα πρωτοσέλιδα, τα πάνελ των εκπομπών και τα brands. Ήταν οι «ήρωες» των ριάλιτι – παίκτες με χιλιάδες followers, στιγμιαία δόξα και υποσχέσεις για εύκολα χρήματα και ζωή μέσα από stories και swipe up. Σήμερα, πολλοί από αυτούς ζουν στη σκιά μιας υπερεκτεθειμένης εικόνας που ξεθώριασε πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο άντεχαν.
Όταν τα likes δεν πληρώνουν το νοίκι
Οι περισσότεροι πόνταραν αποκλειστικά στην εικόνα τους. Πολλοί δεν είχαν καμία επαγγελματική κατεύθυνση, κανένα σχέδιο Β – παρά μόνο τη βεβαιότητα ότι τα social media θα τους εξασφαλίσουν μια ζωή εύκολη και άνετη. Πληρώνονταν για αναρτήσεις, διαφήμιζαν από σερβιέτες μέχρι καφέ και ρούχα, δούλευαν «του ποδαριού» με ό,τι έπεφτε, αρκεί να υπήρχε χρήμα και λίγη ακόμα έκθεση.
Σήμερα, οι περισσότερες διαφημιστικές εταιρείες έχουν κλείσει την κάνουλα. Οι influencers που βασίζονταν σε πρόχειρες συνεργασίες και επιδερμική αναγνωρισιμότητα βλέπουν τα inbox τους να μένουν άδεια. Τα brands αναζητούν πλέον πρόσωπα με αυθεντικότητα, σταθερό κοινό, επαγγελματισμό – όχι ξεχασμένους πρώην ριάλιτι-σταρ που απλώς φωνάζουν, προκαλούν και ποστάρουν.
Το τίμημα της ευκολίας
Πέρα όμως από την οικονομική πτώση, έρχεται και η ψυχολογική κατάρρευση. Άνθρωποι που είχαν συνδέσει την αξία τους με τα views, τους followers και τις χορηγίες, βρίσκονται τώρα αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα: κανείς δεν τους παρακολουθεί πια και, το κυριότερο, δεν έχουν μάθει να δουλεύουν.
Ανεπάγγελτοι, χωρίς δεξιότητες και συχνά με παραμορφωμένες αντιλήψεις για την αγορά εργασίας, οι πρώην influencers βιώνουν κρίσεις ταυτότητας. Η κατάθλιψη, η αγωνία για το πώς θα πληρώσουν τις βασικές τους ανάγκες και η αίσθηση αποτυχίας τούς κατακλύζει.
Από τα stories στη σιωπή
Αυτό το νέο κύμα «ξεχασμένων επωνύμων» φέρνει ξανά στην επιφάνεια ένα ερώτημα που πολλοί θέλουν να αποφύγουν: Τι γίνεται όταν η φούσκα του lifestyle σκάει;
Η εφήμερη δημοσιότητα είναι πιο επικίνδυνη από όσο φαίνεται. Δεν προσφέρει μόνο μια λάθος αίσθηση επιτυχίας· απομακρύνει ανθρώπους από τη δημιουργικότητα, τη μόρφωση, την προσωπική ανάπτυξη. Δημιουργεί ψευδαισθήσεις – και όταν αυτές καταρρέουν, δεν αφήνουν απλώς κενό. Αφήνουν τραύμα.
Η επιστροφή στην πραγματικότητα (ή και όχι)
Για κάποιους, ίσως υπάρχει ακόμη χρόνος να ανασυνταχθούν, να εκπαιδευτούν, να ανακαλύψουν ξανά τη δημιουργικότητα πέρα από το Instagram. Για άλλους, η μετάβαση αποδεικνύεται αφόρητη.
Η εποχή της εύκολης διαφήμισης και της φωτογραφικής φήμης φαίνεται να τελειώνει. Και όσοι δεν έχουν τίποτα πέρα από μια ξεθωριασμένη selfie, αναγκάζονται να το αντιμετωπίσουν.
Η πραγματική ζωή δεν έχει φίλτρα. Και εκεί, το μόνο που μετράει δεν είναι οι followers, αλλά η ικανότητα να σταθείς στα πόδια σου χωρίς το κοινό χειροκρότημα.
