Σε μια σοβαρή καταγγελία για ανηθικότητα και εκμετάλλευση προχώρησε μια 55χρονη γυναίκα από την Αλαμπάμα, η οποία ακύρωσε την υποβοηθούμενη αυτοκτονία της τελευταία στιγμή. Η γυναίκα κατηγόρησε την ελβετική εταιρεία Last Resort, η οποία εξειδικεύεται σε διαδικασίες ευθανασίας, ότι προσπάθησε να την εκμεταλλευτεί οικονομικά και ψυχολογικά, προωθώντας τα δικά της συμφέροντα.
Η καταγγελία της 55χρονης δημοσιοποιήθηκε μέσω επιστολής στην ελβετική εφημερίδα Neue Zürcher Zeitung, όπου η ίδια περιγράφει τις τραυματικές της εμπειρίες με την εταιρεία, αναφέροντας πως το στέλεχος της εταιρείας, Φλόριαν Γουίλετ, και η νομική εκπρόσωπος, Φιόνα Στιούαρτ, την πίεσαν για οικονομικές απολαβές και τη μετέτρεψαν σε θύμα ενός «τσίρκου δημοσιότητας».
Η γυναίκα, η οποία αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως πάθηση στο συκώτι και στο νευρικό σύστημα, είχε εξαργυρώσει τις αποταμιεύσεις της ύψους 40.000 δολαρίων για να ταξιδέψει στο Ζέρματ τον Μάιο και να αυτοκτονήσει με τη χρήση του αμφιλεγόμενου θαλάμου Sarco. Ωστόσο, όταν έφτασε στην Ελβετία, βρέθηκε αντιμέτωπη με αυτό που περιγράφει ως έναν «εφιάλτη εκμετάλλευσης».
Σύμφωνα με την 55χρονη, η εταιρεία δεν ενδιαφερόταν για την αξιοπρέπειά της, αλλά για την προβολή και τα χρήματά της. Ανέφερε ότι της ζητήθηκε να συμμετάσχει σε συνεντεύξεις για λόγους δημοσιότητας, ενώ την πίεσαν να πληρώσει προσωπικά έξοδα των στελεχών, όπως λογαριασμούς για εστιατόρια και μπακάλικα. Η Στιούαρτ μάλιστα της είπε: «Θα πεθάνεις σύντομα ούτως ή άλλως, οπότε δεν χρειάζεσαι τα χρήματά σου», προσβάλλοντας βάναυσα την ψυχολογική της κατάσταση.
Όταν η 55χρονη αποφάσισε να ακυρώσει την υποβοηθούμενη αυτοκτονία της, δήλωσε ότι η εταιρεία την παράτησε μόνη της στο Ζέρματ, χωρίς υποστήριξη ή καθοδήγηση, αφήνοντάς την να αντιμετωπίσει μόνη της την κατάσταση.
Η απάντηση της Last Resort ήρθε δια στόματος του Γουίλετ, ο οποίος απέρριψε τους ισχυρισμούς της γυναίκας, δηλώνοντας ότι «το να κοροϊδέψουμε κάποιον που είναι έτοιμος να πεθάνει θα ήταν τελείως αγενές και τελείως ξένο προς εμάς». Ωστόσο, οι καταγγελίες της γυναίκας έχουν εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ηθική και τις πρακτικές εταιρειών που ασχολούνται με την υποβοηθούμενη αυτοκτονία.
Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει τα ηθικά διλήμματα γύρω από την υποβοηθούμενη αυτοκτονία και την ανάγκη για αυστηρότερη ρύθμιση και διαφάνεια στον συγκεκριμένο τομέα, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για άτομα που βρίσκονται σε ευάλωτη θέση.
