Σε μία εκ βαθέων συνέντευξη στην Αθηναΐδα Νέγκα, η Ζέτα Δούκα μοιράστηκε τη δύσκολη πορεία που είχε με τη νευρική ανορεξία και τις σοβαρές επιπτώσεις που είχε στην υγεία της από την ηλικία των 15 ετών. Η γνωστή ηθοποιός μίλησε για την έλλειψη ενημέρωσης και υποστήριξης που αντιμετώπισε, καθώς και για τις προκλήσεις που είχε να ξεπεράσει για να ανακτήσει τη σωματική και ψυχική της ισορροπία.
Το ξεκίνημα της διαταραχής και η επιδείνωση της υγείας της
Η Ζέτα Δούκα εξήγησε ότι η πρώτη της επαφή με τη νευρική ανορεξία συνέβη στην εφηβεία, στα 15 της χρόνια, και επηρέασε τη ζωή της μέχρι τα 26. Όπως αναφέρει, το πρόβλημα δεν περιορίστηκε μόνο στην ανορεξία, καθώς ακολούθησαν και άλλες διαταραχές πρόσληψης τροφής, όπως η βουλιμία. Η ίδια περιγράφει τη νευρική ανορεξία ως «έναν λαβύρινθο εθισμού», εξηγώντας ότι συχνά αποτελεί έκφραση της ανάγκης για αποδοχή και προσοχή από το περιβάλλον.
«Για να καταλάβετε αν αυτό που θέλω να δείξω έχει να κάνει με μία φυσική ή συναισθηματική μου ανάγκη, στη θέση της λέξης “φαγητό” βάλτε τη λέξη “αλκοόλ”, “ναρκωτικό” ή κάτι παρεμφερές», εξηγεί η ηθοποιός.
Η σοβαρότητα της κατάστασης και η αντίδραση της οικογένειάς της
Η ανορεξία είχε έντονο αντίκτυπο στο σώμα της ηθοποιού, η οποία έφτασε στο σημείο να ξαναχωράει στα παιδικά της ρούχα, ενώ έχασε την περίοδό της. «Δύο χρόνια αργότερα, οι γονείς μου αντιλήφθηκαν το πρόβλημα», αναφέρει η Δούκα, περιγράφοντας την έλλειψη διαθέσιμων φορέων ή επαγγελματικής υποστήριξης που θα μπορούσαν να προσφέρουν έγκαιρη και εξειδικευμένη βοήθεια.
Η τραυματική εμπειρία στον γυναικολόγο και η απουσία ψυχικής υποστήριξης
Η Ζέτα Δούκα μοιράστηκε μια καθοριστική εμπειρία που είχε στα 17 της, όταν η μητέρα της την πήγε σε γυναικολόγο, λόγω της σημαντικής απώλειας βάρους της. Η ίδια περιγράφει αυτήν την επίσκεψη ως τραυματική, εξηγώντας πως η εξέταση ήταν επώδυνη και χωρίς τη σωστή ψυχολογική υποστήριξη. Όπως τονίζει, ο γιατρός της πρότεινε να τρώει περισσότερο και να λάβει ορμόνες για να επανέλθει ο οργανισμός της, ωστόσο δεν την παρέπεμψε σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας, κάτι που αποδείχθηκε σημαντική παράλειψη.
Η εξομολόγηση της ηθοποιού έρχεται να τονίσει την ανάγκη για ενημέρωση και υποστήριξη σε θέματα που αφορούν διαταραχές πρόσληψης τροφής, υπογραμμίζοντας πως η ψυχική υγεία είναι εξίσου σημαντική με τη σωματική αντιμετώπιση του προβλήματος.
Η σημερινή της στάση και το μήνυμα προς άλλους ανθρώπους
Η Ζέτα Δούκα, μέσα από αυτή την εξομολόγηση, στέλνει ένα μήνυμα προς όλους όσους παλεύουν με παρόμοιες δυσκολίες, επισημαίνοντας τη σημασία της αναζήτησης βοήθειας και της ανοιχτής συζήτησης για τέτοια θέματα. Η προσωπική της εμπειρία αποδεικνύει ότι η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή υποστήριξη μπορούν να κάνουν τη διαφορά στην πορεία της αποκατάστασης.
