Υπάρχουν στιγμές που η λέξη «τραγωδία» μοιάζει πολύ μικρή για να περιγράψει το μέγεθος μιας αδικίας. Ο Θωμάς Πουλιόπουλος, ο 55χρονος αστυνομικός που συγκλόνισε το πανελλήνιο καταγγέλλοντας την εγκληματική ολιγωρία του 424 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, δεν είναι πια στη ζωή. Η καρδιά του έπαψε να χτυπά, αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια οργισμένη υπόσχεση από τους οικείους του: πως οι υπεύθυνοι για την «εκτέλεσή» του –όπως ο ίδιος περιέγραφε το ιατρικό λάθος– θα λογοδοτήσουν μέχρι τέλους.
Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας απώλειας
Όλα ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2022, όταν μια φαινομενικά απλή επέμβαση σκωληκοειδίτιδας μετατράπηκε σε έναν αργό θάνατο. Ο αστυνομικός χειρουργήθηκε, πήρε εξιτήριο και συνέχισε τη ζωή του, πιστεύοντας πως το πρόβλημα είχε αποκατασταθεί. Η μοίρα του όμως είχε ήδη σφραγιστεί σε ένα αποτέλεσμα βιοψίας που έμεινε στα αζήτητα για 12 ολόκληρους μήνες. Χρειάστηκε να φτάσει ο Δεκέμβριος του 2023 για να χτυπήσει το τηλέφωνο και να ακούσει την ανατριχιαστική παραδοχή: «Είχατε καρκίνο, αλλά το αποτέλεσμα καθυστέρησε λίγο παραπάνω». Αυτό το «λίγο παραπάνω» κόστισε στον 55χρονο τη δυνατότητα ίασης και, τελικά, την ίδια του τη ζωή.
«Το κρίμα στο λαιμό τους»
Οι νομικοί συμπαραστάτες της οικογένειας, με επικεφαλής τον Νίκο Διαλυνά, εμφανίστηκαν συντετριμμένοι αλλά και αποφασισμένοι. «Το κρίμα στο λαιμό όσων προσπαθούν απεγνωσμένα να αποφύγουν τις ευθύνες τους», δήλωσε χαρακτηριστικά ο γνωστός ποινικολόγος, δίνοντας μια προσωπική υπόσχεση πως ο αγώνας στη δικαιοσύνη τώρα ξεκινά. Η πλευρά των δικηγόρων υπογραμμίζει πως αν η ενημέρωση είχε γίνει έγκαιρα, ο Θωμάς Πουλιόπουλος σήμερα θα μπορούσε να είναι υγιής δίπλα στη σύζυγό του, η οποία δίνει τη δική της μάχη με τη σκλήρυνση κατά πλάκας και πλέον στερείται το μοναδικό της στήριγμα.
Οι προεκτάσεις και το αύριο της υπόθεσης
Ο θάνατος του αστυνομικού δεν κλείνει τον φάκελο, αλλά ανοίγει τον «ασκό του Αιόλου» για τις εσωτερικές διαδικασίες στα στρατιωτικά νοσοκομεία. Η καταγγελία του άτυχου 55χρονου είχε ήδη κινητοποιήσει το Υπουργείο Άμυνας, όμως η δικαίωση της μνήμης του περνά πλέον μέσα από τις δικαστικές αίθουσες. Η κοινωνία παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα μια υπόθεση που αναδεικνύει τις παθογένειες ενός συστήματος, όπου μια γραφειοκρατική καθυστέρηση ή μια αμέλεια μπορεί να ισοδυναμεί με θανατική ποινή.
Ο Θωμάς Πουλιόπουλος υπηρέτησε το σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας με αξιοπρέπεια. Σήμερα, η αξιοπρέπεια αυτή αναζητείται στις απαντήσεις που οφείλει να δώσει η πολιτεία στην οικογένειά του.
