Ο γνωστός ηθοποιός Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, με αφορμή την καλοκαιρινή του περιοδεία στην οποία πρωταγωνιστεί ως Ηρακλής Μαινόμενος του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Καραντζά, παραχώρησε συνέντευξη στη Lifo και στην Αργυρώ Μποζώνη. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, μίλησε για την εξέλιξη του θεάτρου, τη διαμόρφωση του κοινού μετά την πανδημία και τη σημαντική βελτίωση των ηθοποιών στη σύγχρονη εποχή.
Το κοινό μετά την πανδημία
Ο Δαδακαρίδης παρατήρησε ότι από την περίοδο του Covid-19 και μετά, το κοινό αγκάλιασε περισσότερο το θέατρο. Όπως ανέφερε:
«Το κοινό ερωτεύτηκε τη θεατρική διαδρομή και το βλέπω ως πρώτη επιλογή, ακόμη και από τους νεότερους, που πηγαίνουν και υποστηρίζουν τα έργα όπως και οι μεγαλύτεροι».
Η ανάγκη για την κοινή εμπειρία του θεάτρου έχει αναδειχθεί περισσότερο από ποτέ, με το κοινό να θέλει να «συναντηθεί» με αφορμή ένα νέο ή παλιό κείμενο, κάτι που, όπως λέει ο ηθοποιός, είναι μια ανακούφιση μετά από άλλες μορφές διασκέδασης.
Η εξέλιξη του χώρου της τέχνης
Εκτός από το θέατρο, ο Δαδακαρίδης επισήμανε ότι η τηλεόραση και ο κινηματογράφος έχουν επίσης εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Με νέες, ποιοτικές σειρές και διαφορετικά μυθοπλαστικά έργα, παρατηρεί πως υπάρχει μεγάλη πρόοδος στην παραγωγή και τη δημιουργία:
«Όλο αυτό γίνεται με τρόπο πολύ σοβαρό. Βλέπεις την ανάγκη των ανθρώπων να φτιάξουν ένα σύμπαν καλύτερο, βλέπεις την προσπάθεια».
Αυτή η αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο δουλεύουν οι καλλιτέχνες αντανακλάται και στο κοινό, το οποίο πλέον αντιλαμβάνεται και εκτιμά την προσπάθεια που καταβάλλεται.
«Σήμερα έχουμε καλύτερους ηθοποιούς»
Ο Δαδακαρίδης δεν δίστασε να παραδεχτεί ότι οι ηθοποιοί σήμερα είναι καλύτεροι από το παρελθόν, λέγοντας χαρακτηριστικά:
«Δεν θέλω να στενοχωρήσω τους παλιούς, αλλά έχουμε πολύ καλύτερους ηθοποιούς σήμερα. Έτσι δεν πρέπει να είναι εξάλλου; Αυτή δεν είναι η εξέλιξη;»
Παράλληλα, τόνισε πόσο τον συγκινεί η προσπάθεια όλων, ακόμα και στις «λάθος» παραστάσεις, εξηγώντας πως όταν κάποιος παλεύει με την τέχνη του, αυτό και μόνο τον αγγίζει. Ο ηθοποιός δείχνει να πιστεύει πως η πρόοδος είναι φυσικό επακόλουθο και χαιρετίζει την αφοσίωση των συναδέλφων του.
Το θέατρο ως οικογένεια
Ο Δαδακαρίδης αναφέρθηκε επίσης στην προσωπική του σχέση με το θέατρο, περιγράφοντάς το ως μια δεύτερη οικογένεια. Για εκείνον, οι άνθρωποι του θεάτρου είναι η καθημερινή του στήριξη, καθώς μοιράζονται μαζί του συζητήσεις που αγγίζουν θέματα όπως η αγάπη, η θρησκεία και η αποδοχή:
«Από κει ξεκινάει η συζήτηση και για τον Ευριπίδη και για τον Τσέχοφ και για τον Φρόιντ».
Αυτό το περιβάλλον τον βοηθά να εξελιχθεί, να αφήνει πίσω τον εγωισμό του και να γίνεται καλύτερος, όχι μόνο ως ηθοποιός αλλά και ως άνθρωπος.
Συμπέρασμα
Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης βλέπει τον χώρο του θεάτρου με αισιοδοξία, αναγνωρίζοντας τη σημαντική εξέλιξη τόσο των ηθοποιών όσο και του κοινού. Μέσα από τη συνέντευξή του, μοιράζεται την αγάπη του για την τέχνη και τους ανθρώπους που τον περιβάλλουν, δείχνοντας την πίστη του στη συνεχή πρόοδο και βελτίωση.
