Η κοινότητα των Ελλήνων μοτοσυκλετιστών και όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν μέσα από τις σελίδες των περιοδικών και τα φόρουμ των δύο τροχών, αποχαιρετούν μια από τις πιο αυθεντικές και ανθεκτικές φιγούρες του χώρου. Ο Γιώργος, γνωστός σε όλους με το προσωνύμιο «Akira», άφησε την τελευταία του πνοή προδομένος από την καρδιά του, βυθίζοντας στη θλίψη φίλους, γνωστούς και συνοδοιπόρους της ασφάλτου.
Ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με το πάθος για την ταχύτητα και τις μοτοσυκλέτες Kawasaki –και ιδιαίτερα το θρυλικό ZZR 1100– δεν είναι πια εδώ, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη αξιοπρέπειας και πηγαίου χιούμορ.
Από την άσφαλτο στη μάχη της καθημερινότητας
Η ζωή του «Akira», ο οποίος είχε γεννηθεί στις 21 Απριλίου του 1967, άλλαξε δραματικά μετά από ένα σοβαρότατο τροχαίο ατύχημα πριν από αρκετά χρόνια. Η σφοδρότητα της σύγκρουσης του προκάλεσε μόνιμα και βαριά προβλήματα υγείας, καταπονώντας σοβαρά το σώμα του. Ωστόσο, η περιγραφή εκείνου του ατυχήματος στις εφημερίδες της εποχής είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, αναδεικνύοντας από νωρίς το μέγεθος της δοκιμασίας που θα καλούνταν να αντιμετωπίσει.
Παρά τις σωματικές δυσκολίες, το μυαλό του παρέμεινε κοφτερό σαν ξυράφι. Αντί να κλειστεί στον εαυτό του, επέλεξε να αντιμετωπίσει την κατάστασή του με ένα σπάνιο, βιτριολικό μαύρο χιούμορ και μια γενναία δόση αυτοειρωνείας.
«Ο υππερσακάτης-1100»
Έτσι αποκαλούσε ο ίδιος τον εαυτό του, μετατρέποντας με αφοπλιστική ειλικρίνεια την αναπηρία του σε τίτλο τιμής και αποδεικνύοντας ότι η ελευθερία του μυαλού δεν περιορίζεται από καμία σωματική βλάβη.
Το κύμα συγκίνησης στα social media
Η είδηση της απώλειάς του, που οφείλεται σε ανακοπή, προκάλεσε άμεσα ένα τεράστιο κύμα συγκίνησης στο διαδίκτυο. Δεκάδες φίλοι και παλιοί συνταξιδιώτες έσπευσαν να μοιραστούν αναμνήσεις, τονίζοντας τον ξεχωριστό του χαρακτήρα.
Οι λέξεις που επαναλαμβάνονται στα μηνύματα των δικών του ανθρώπων σκιαγραφούν πλήρως την προσωπικότητά του: «τεράστια μορφή», «τσακιστικές ατάκες», «ιδιαίτερος και ωραίος τύπος».
Για τον «Akira», ο κόσμος των δύο τροχών χωριζόταν πάντα σε δύο κατηγορίες: «Στην Kawasaki και στις υπόλοιπες». Με αυτή την ακλόνητη πίστη και την αγάπη για την ταχύτητα, ξεκίνησε για το τελευταίο του ταξίδι. Οι φίλοι του τον αποχαιρετούν με την ελπίδα ότι εκεί ψηλά θα βρει ξανά τις ανοιχτές διαδρομές, τις αγαπημένες του μοτοσυκλέτες και την απόλυτη ελευθερία που τόσο του στέρησε η μοίρα εδώ στη γη.
