Στις σελίδες της ζωής, κεφάλαια ξεκινούν και ολοκληρώνονται με τρόπους που συχνά ξεπερνούν τη φαντασία μας, προσφέροντάς μας μαθήματα, αναμνήσεις και, πάνω απ’ όλα, την εμπειρία της ανθρώπινης συνύπαρξης. Η ιστορία του Δημήτρη Λάλου και της Έλενας Μαυρίδου, δύο ηθοποιών που ενώθηκαν με το σπάνιο δέσιμο της τέχνης, του πάθους, του έρωτα και της αγάπης αποτελεί έναν τέτοιο κύκλο που δείχνει να κλείνει οριστικά!
Ο Δημήτρης Λάλος φαίνεται να ακολουθεί πλέον χωριστούς δρόμους από τη σύζυγό του, Έλενα Μαυρίδου. Όπως αναφέρθηκε στην εκπομπή της Μαρίας Μπακοδήμου, Γεια σου, και το ρεπορτάζ της Espresso ο πρωταγωνιστής του Σασμού φαίνεται πως έχει χωρίσει οριστικά από τη σύζυγό του επίσης ηθοποιό, Έλενα Μαυρίδου.
Το ζευγάρι, το οποίο έχει αποκτήσει και μία κόρη, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, αποφάσισε να τραβήξει χωριστούς δρόμους μετά από 9 χρόνια κοινής πορείας. Ο ηθοποιός σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου είχε μιλήσει για τη σύζυγό του και τη σχέση τους με τα καλύτερα λόγια: «Με την Έλενα γνωριστήκαμε όταν ετοιμάζαμε την παράσταση για την Επίδαυρο και νομίζω ότι ερωτευτήκαμε σε όλα τα επίπεδα: και σε προσωπικό αλλά και σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Είναι μία πολυτάλαντη γυναίκα σε ό,τι κάνει.
Όταν αποφασίσαμε να συζήσουμε, για μένα δεν υπήρχε λόγος καν να ερωτηθώ, ήρθε αβίαστα. Αυτό το άτομο θέλω να είναι δίπλα μου και θέλω να είμαι δίπλα του. Μπορούμε να συμπορευτούμε προς μία κατεύθυνση, είναι φοβερός εργάτης του θεάτρου. Είναι ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να μου κάνει μία παρατήρηση για αυτό που κάνω και ξέρω ότι το κάνει από πραγματική αγάπη, το κάνει πραγματικά για να γίνω καλύτερος. Το έχω δει να συμβαίνει. Κι εγώ προσπαθώ να είμαι πάντα διακριτικός στην κριτική μου, γιατί το θέμα είναι να μην πληγώσεις τον άλλο.
Αν δεν τον θαυμάζεις τον άλλο, δεν μπορείς και να τον θέλεις. Εγώ απολαμβάνω και να δημιουργώ μαζί της πράγματα αλλά και να βρίσκομαι σε απόσταση, δίνοντάς της συμβουλές σε αυτό που κάνει».
Όσον αφορά την κόρη του, ο Δημήτρης Λάλος είχε πει: «Από τότε που ήρθε το παιδί στη ζωή μου, ανακαλύπτω ξανά τον κόσμο. Νιώθω ότι φτάνεις σε ένα σημείο στη ζωή, όπου τα έχεις δει όλα. Έχεις χαρεί, λυπηθεί, έχεις ζήσει. Όταν εμφανίζεται ένα παιδί όλα επαναλαμβάνονται και αρχίζεις να βλέπεις μέσα από τα μάτια του, το θαυμαστό. Θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα μαζί της το χιόνι. Με τον ερχομό του παιδιού δεν υπάρχει η αίσθηση της μοναξιάς μέσα μου. Περισσότερο όταν ήμουν πιο νέος, θα μπορούσα να κάθομαι ώρες σε ένα μπαλκόνι και να νιώθω μόνος μου. Αυτή η αίσθηση της μοναξιάς έχει φύγει πια. Υπάρχει ένας άνθρωπος κάπου που είναι μαζί μου».
