Στη σύγχρονη εποχή, το κινητό τηλέφωνο έχει εξελιχθεί σε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Χρησιμοποιούμε τα smartphones για να επικοινωνήσουμε, να ενημερωθούμε, να ψυχαγωγηθούμε, να οργανώσουμε τη ζωή μας, ακόμα και να διεκπεραιώσουμε οικονομικές συναλλαγές. Η απώλεια του κινητού μας, λοιπόν, μπορεί να φέρει ταραχή και άγχος, καθώς νιώθουμε αποκομμένοι από τον κόσμο και στερούμαστε πρόσβαση σε σημαντικά δεδομένα και λειτουργίες.
Μια νέα βρετανική έρευνα έρχεται να ρίξει φως στο άγχος που προκαλεί η απώλεια του κινητού. Σύμφωνα με τα ευρήματα, η απώλεια του smartphone αγγίζει τα ίδια επίπεδα στρες με μια τρομοκρατική απειλή, καταδεικνύοντας την αδιαμφισβήτητη σημασία που έχει η συσκευή στη ζωή μας.
Η μελέτη, που διεξήγαγε η Εταιρεία Φυσιολογίας της Βρετανίας, αξιολόγησε το στρες που προκαλούν διάφορα γεγονότα στη ζωή, κατατάσσοντάς τα σε μια κλίμακα από το 0 έως το 10. Ας δούμε τα πιο ενδιαφέροντα συμπεράσματα:
- Το πιο στρεσογόνο συμβάν παραμένει ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου 9,43.
- ακολουθούν η φυλάκιση (9,15)
- μια καταστροφή του σπιτιού από πυρκαγιά ή πλημμύρα (8,89)
- μια σοβαρή ασθένεια (8,52)
- η απόλυση (8,47)\
- το διαζύγιο ή ο χωρισμός (8,47)
- η κλοπή της ταυτότητας (8,16)
- τα αναπάντεχα οικονομικά προβλήματα (7,39)
- το ξεκίνημα μιας νέας δουλειάς (6,54
- οι ετοιμασίες για το γάμο (6,51)
- η γέννηση του πρώτου παιδιού (6,06)
- οι καθυστερήσεις των μέσων μεταφοράς (5,94)
- οι τρομοκρατικές απειλές (5,84)
- η απώλεια του κινητού τηλεφώνου (5,79)
- η μετακόμιση σε μεγαλύτερο σπίτι (5,77)
- το Brexit (4,23)
- οι διακοπές (3,99)
- και η προαγωγή στη δουλειά (3,78)
Η μελέτη αυτή υπογραμμίζει την ολοένα αυξανόμενη εξάρτηση που έχουμε από τα smartphones. Η απώλεια της συσκευής μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχολογία μας, καθώς διαταράσσει την επικοινωνία, την πρόσβαση σε πληροφορίες και την ομαλή διεξαγωγή των καθημερινών μας δραστηριοτήτων.
Για κάθε ένα από τα παραπάνω γεγονότα, το στρες των ανδρών είναι μικρότερο από ό,τι των γυναικών, αλλά δεν μπορεί κανείς να είναι βέβαιος κατά πόσο αυτό οφείλεται στο ότι όντως οι γυναίκες νιώθουν περισσότερο στρες ή απλώς το παραδέχονται ανοιχτά πιο πολύ από ό,τι οι άνδρες.
Η μεγαλύτερη «ψαλίδα» ανάμεσα στα δύο φύλα αφορά το στρες για την τρομοκρατία (οι γυναίκες αγχώνονται πολύ περισσότερο από ό,τι οι άνδρες), ενώ η μικρότερη αφορά τη γέννηση του πρώτου παιδιού (όπου το στρες είναι σχεδόν ίδιο).
Επίσης, τα επίπεδα στρες φαίνεται να αυξάνουν με την ηλικία. Οι γηραιότεροι ανησυχούν περισσότερο για πράγματα όπως ασθένειες και η φυλακή, σε σχέση με τους νεότερους. Αλλά οι τελευταίοι (25 έως 34 ετών) στρεσάρονται πιο πολύ από ό,τι οι μεγαλύτεροι για την απώλεια του κινητού τους και -φυσικά- για τη γέννηση του πρώτου παιδιού τους.
Σε μία ανάλογη έρευνα που είχε γίνει πριν από 50 χρόνια στη Βρετανία, πρώτο στον κατάλογο ήταν πάντα το στρες για την απώλεια ενός αγαπημένου (τίποτε δεν αγχώνει όσο ο θάνατος), αλλά στη δεύτερη θέση ήταν το διαζύγιο, το οποίο σήμερα έχει πια υποχωρήσει στην έκτη θέση (με τόσα διαζύγια πλέον…).
