Ο τρόμος έχει εγκατασταθεί στη ζωή πολλών γυναικών στο Περιστέρι, καθώς ένας επιδειξίας, που δρα ανεξέλεγκτα, έχει μετατρέψει τις μετακινήσεις τους σε εφιάλτη. Οι επιθέσεις του άνδρα έχουν πολλαπλασιαστεί, ενώ οι περιγραφές των θυμάτων και μαρτύρων δημιουργούν ένα ανησυχητικό προφίλ.
Αμέτρητα περιστατικά – Φόβος και πανικός
Ένα από τα θύματα, μια 26χρονη, περιέγραψε την επίθεση που δέχτηκε νωρίς το πρωί σε στάση λεωφορείου:
«Ήταν μούρη με μούρη. Δεν ήξερε τι να κάνει, να πάει μπρος, να γυρίσει πίσω. Ήρθε το λεωφορείο και έφυγε τρομοκρατημένη. Πλέον δεν χρησιμοποιεί τη διαδρομή».
Παρόμοια, μια 20χρονη που δέχτηκε επίθεση το Δεκέμβριο, ανέφερε:
«Ακόμα δεν μπορώ να κυκλοφορώ στην περιοχή μόνη μου. Είναι ο ίδιος με τα περιστατικά που καταγράφηκαν στις κάμερες».
Ο «άφαντος» δράστης και οι πολλαπλές μαρτυρίες
Οι περιγραφές συγκλίνουν: πρόκειται για έναν νεαρό άνδρα μελαχρινό, με σακίδιο πλάτης. Σύμφωνα με την αστυνομία, οι επιθέσεις του καταγράφηκαν σε διάφορα σημεία του Περιστερίου, σε ακτίνα περίπου 2,5 χιλιομέτρων.
Η μητέρα ενός μαθητή αποκάλυψε πως «ένας άνδρας αυνανιζόταν μπροστά από δημοτικό σχολείο», ενώ άλλες καταγγελίες αναφέρουν έναν δεύτερο επιδειξία. Το γεγονός ότι οι επιθέσεις σημειώνονται σε πολυσύχναστα σημεία καθιστά την κατάσταση ακόμη πιο επικίνδυνη.
«Δεν μπορώ να βγω από το σπίτι μου»
Η μαρτυρία μιας ακόμη γυναίκας, που δέχτηκε επίθεση κοντά στο σπίτι της, είναι συγκλονιστική:
«Ήταν Σάββατο βράδυ και περπατούσα προς το σπίτι μου. Από τους θάμνους σηκώθηκε ένας άνδρας ημίγυμνος. Άρχισα να ουρλιάζω και εκείνος με κυνήγησε. Έφτασα σπίτι μου στο παρά πέντε».
Το θύμα εξέφρασε την απόγνωσή της για την αδυναμία του κράτους να την προστατεύσει:
«Το θέμα είναι ότι δεν συλλαμβάνεται. Εγώ δεν μπορώ να βγω από το σπίτι μου. Πώς θα μας προστατεύσει το κράτος εμάς;».
Αντιδράσεις και έρευνες της αστυνομίας
Η αστυνομία έχει εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψη του δράστη, ωστόσο μέχρι στιγμής παραμένει άφαντος. Οι κάτοικοι της περιοχής ζητούν αυξημένη αστυνόμευση και άμεσα μέτρα προστασίας.
Ένα ερώτημα παραμένει: πώς μπορεί η κοινότητα να νιώσει ασφάλεια όταν οι επιθέσεις συνεχίζονται χωρίς τέλος;
