Η Ιταλία θρηνεί: Η αυτοκτονία του 14χρονου Πάολο ξεσκεπάζει τις πληγές μιας αδρανούς κοινωνίας
“Στο σχολείο, κρατήστε μου μια θέση στην πρώτη σειρά”. Ένα μήνυμα, μια κραυγή. Όταν ο Πάολο Όριξε την αυλαία της ζωής του, έστειλε και την πιο πικρά καταγγελία στην κοινωνία που τον απογοήτευσε.
Η Ιταλία βιώνει μια συλλογική σοκ και οργή μετά την αυτοκτονία του 14χρονου Πάολο Μέντικο, ο οποίος έδωσε τέλος στη ζωή του στο υπνοδωμάτιό του, λίγο που έστειλε ένα τελευταίο μήνυμα στους συμμαθητές του. Ο Πάολο ήταν θύμα συστηματικού σχολικού εκφοβισμού και ομοφοβικών επιθέσεων, μια πραγματικότητα που τελικά τον οδηγησε στην απελπισία.
Μια ζωή σε συνεφά
Ο Πάολο δεν ήταν απλώς ένα παιδί που υπέστη μπούλινγκ. Ήταν ένας μαθητής με ταλέντο, αγαπούσε το ψάρεμα και έπαιζε μπάσο. Οι συμμαθητές του τον αποκαλούσαν ειρωνικά “Πάολα” και “κοριτσάκι”. Αλλάζοντας σχολείο δεν αρκεσε για να διαφύγει τον φαύλο της ψυχολογικής βίας. Ο εφιάλτης συνεχίστηκε και στο λύκειο.
Έκκληση για πράξη
Ο αδελφός του, Ίβαν Μέντικο, έγραψε επιστολές στον Πάπα, την πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι και τον υπουργό Παιδείας Τζουζέπε Βαλντιτάρα, ζητώντας πράξη, θεσμικά μέτρα και σοβαρά σχέδια για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού.
“Ο θάνατος του αδελφού μου πιστοποιεί την αποτυχία της κοινωνίας μας”, αναφέρει χαρακτηριστικά. Η μητέρα του Πάολο αποκάλυψε πως εκπαιδευτικοίς που εενασχεδίασαν με τον εκφοβισμό ή αδιαφόρησαν παντελώς στις καταγγελίες.
Κρατικές επισήμανσης
Το ιταλικό υπ. Παιδείας έδωσε εντολή για διοικητική έρευνα, ενώ η εισαγγελία του Κασίνο εξετάζει την υπόθεση με το ενδεχόμενο της εξώθησης σε αυτοκτονία.
Ο υπουργός Παιδείας αναγνώρισε την αντιμετωπίση του προβλήματος σε ευρωπαϊκό κλίμακα, τονίζοντας τον ρόλο των social media στην έξαρση του μπούλινγκ. Εκπρόσωποι όλων των πολιτικών κομματων ζήτησαν άμεσα αντανακλαστικά και ενεργά σχέδια προστασίας των εφήβων.
Ένα φαινόμενο που διογκώνεται
Σύμφωνα με προσφατη έρευνα, το 19% των παιδιών 11-13 ετών έχει βιώσει με σχολικό βία, ενώ οι ομοφοβικές επιθέσεις τριπλασιάζουν τον κίνδυνο για εμφάνιση καθέπτωσης και αυτοκτονικών σκέψεων.
Το τίμημα της σιωπής
Η τραγική ιστορία του Πάολο φωτίζει αδιλως ευθύνες: σχολεία που σιωπούν, γονείς που δεν γνωρίζουν, θεσμοί που καθυστερούν. Η αυτοκτονία του δεν πρέπει λόγο τη ζωή ενός έφηβης ψυχής, αλλά μας καλε σε εια συλλογική επανεξεταμενότητα: Πόσο αντίδρα η κοινωνία όταν αυτή που τον έσπρωξε στο κενόο;
