Βράδυ 24ης Φεβρουαρίου 1981. Στην Αθήνα επικρατεί κρύο, αλλά όλα κυλούν σε κανονικούς ρυθμούς. Οι περισσότεροι βλέπουν στην ΕΡΤ το «Φως του Αυγερινού». Ώσπου λίγο πριν τις 11, ένας υπόκωφος θόρυβος τρομάζει την πόλη και τη γη συγκλονίζει για περίπου 10 δευτερόλεπτα μια ισχυρή σεισμική δόνηση.
Επίκεντρο είναι οι Αλκυονίδες Νήσοι στον Κορινθιακό Κόλπο. Το μέγεθος του σεισμού 6,7 Ρίχτερ, σύμφωνα με τις επίσημες μετρήσεις του Αστεροσκοπείου Αθηνών. Πρόκειται για τον πιο ισχυρό σεισμό των τελευταίων δεκαετιών στην Αθήνα, προκαλώντας αρκετές ζημιές σε κτίρια και πανικό στον κόσμο, ο οποίος διανυκτερεύει σε αυτοκίνητα, πάρκα ή ακόμη και στις νησίδες κεντρικών λεωφόρων.
Τον πανικό επέτεινε αρχικά η διακοπή ρεύματος που ακολούθησε της δόνησης και η οποία «νέκρωσε» ακόμη και τη Βουλή, στην οποία γινόταν συνεδρίαση.
Οι μεγαλύτερες καταστροφές, όμως, καταγράφονται σε Βοιωτία και Κορινθία, κοντά στο επίκεντρο του σεισμού. Περαχώρα, Λουτράκι, Βραχάτι, Κιάτο, Κινέττα, Πλαταιές και Καπαρέλλι σχεδόν εξαφανίζονται από το χάρτη, ενώ η χειμερινή περίοδος έχει καθοριστική σημασία για τις απώλειες ανθρώπινων ζωών, καθώς καταρρέουν δύο ξενοδοχεία σε Λουτράκι και Βραχάτι, τα οποία ήταν γεμάτα από τουρίστες το καλοκαίρι.
Μεγάλες ζημιές καταγράφονται και στην Κόρινθο.
Ένας ισχυρός μετασεισμός 6,4 Ρίχτερ αποτελειώνει ό,τι είχε απομείνει στις περιοχές αυτές τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας, ενώ οι δονήσεις συνεχίζονται για αρκετές εβδομάδες, με μεγαλύτερη αυτή των 6,3 Ρίχτερ στις 4 Μαρτίου.
20 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και περισσότεροι από 500 τραυματίστηκαν. Περισσότερα από 22.500 σπίτια καταστράφηκαν και άλλα 60.000 υπέστησαν μεγάλες ή μικρότερες ζημιές.
Εκείνο το βράδυ ήταν που μπήκαν στη ζωή μας το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, ο καθηγητής Βαρώτσος και το ΒΑΝ, αλλά και ο πανικός για ένα νέο μεγάλο σεισμό που θα γινόταν σύντομα και θα ισοπέδωνε, τάχα, την Αθήνα. Ο (πραγματικά) καταστροφικός σεισμός ήρθε 18 χρόνια αργότερα, αλλά ήταν αναπάντεχος, αφού το επίκεντρό του ήταν η Πάρνηθα…
