Η πολεμική σύρραξη στη Μέση Ανατολή εισήλθε την Κυριακή σε μια νέα, σκοτεινή φάση, μεταφέροντας το πεδίο των μαχών από τα στρατιωτικά χαρακώματα και τις πετρελαιοπηγές στις υποδομές που κρατούν ζωντανούς εκατομμύρια πολίτες: τις μονάδες αφαλάτωσης. Η επίθεση με ιρανικό drone εναντίον εγκατάστασης στο Μπαχρέιν δεν είναι απλώς ένα ακόμη πλήγμα, αλλά μια στρατηγική κίνηση που απειλεί να μετατρέψει τη λειψυδρία σε «όπλο» μαζικής καταστροφής.
Το Υπουργείο Εσωτερικών του Μπαχρέιν επιβεβαίωσε τις ζημιές, ενώ η Τεχεράνη, αν και δεν ανέλαβε επίσημα την ευθύνη, έσπευσε μέσω του Υπουργού Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, να δείξει τις ΗΠΑ ως υπαίτιες για το «κακό προηγούμενο», ισχυριζόμενη προηγούμενο αμερικανικό πλήγμα σε δική της μονάδα στο νησί Κεσμ.
Η «Αχίλλειος Πτέρνα» των Κρατών του Κόλπου
Γιατί όμως η στοχοποίηση του νερού είναι τόσο κρίσιμη; Σε μια περιοχή όπου η βροχή είναι σπάνια και τα υπόγεια ύδατα ανεπαρκή, η αφαλάτωση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά προϋπόθεση επιβίωσης.
- Μπαχρέιν: Εξαρτάται σχεδόν κατά 100% από αυτές τις μονάδες.
- Κουβέιτ: Καλύπτει το 90% των αναγκών του μέσω της αφαλάτωσης.
- Ισραήλ: Το 80% του πόσιμου νερού του προέρχεται από τη θάλασσα.
Σύμφωνα με τον Χουσεΐν Ιμπίς του Arab Gulf States Institute, οι υποδομές αυτές είναι πιο ευάλωτες ακόμη και από τις ενεργειακές. Ενώ η Σαουδική Αραβία διαθέτει στρατηγικά αποθέματα που της επιτρέπουν να αντέξει, μικρότερα κράτη όπως το Μπαχρέιν θα μπορούσαν να μείνουν χωρίς σταγόνα νερό μέσα σε ελάχιστες ημέρες, αν η παραγωγή τους τεθεί εκτός λειτουργίας.
Ένα ντόμινο επιθέσεων σε πολιτικούς στόχους
Το πλήγμα στο Μπαχρέιν δεν ήταν το μοναδικό περιστατικό μιας «μαύρης» εβδομάδας. Η Μέση Ανατολή θυμίζει πλέον ναρκοπέδιο για την παγκόσμια οικονομία και την πολιτική αεροπορία:
- Ντουμπάι: Εκρήξεις drones κοντά στο αεροδρόμιο και θραύσματα σε κατοικημένες τουριστικές περιοχές (Dubai Marina).
- Σαουδική Αραβία: Συνεχείς επιθέσεις σε πετρελαϊκά πεδία (Berri, Shaybah) και διυλιστήρια.
- Ιράν: Το Ισραήλ απάντησε στοχεύοντας αποθήκες καυσίμων στην Τεχεράνη, προκαλώντας ασφυκτικό νέφος πάνω από την πόλη και αναγκάζοντας τις αρχές να επιβάλουν δελτίο στα καύσιμα.
Η επόμενη μέρα: Προς μια ανθρωπιστική κρίση;
Η μετατόπιση των επιθέσεων από «σκληρούς» στρατιωτικούς στόχους σε «μαλακούς» πολιτικούς στόχους (νερό, καύσιμα κίνησης, αεροδρόμια) δείχνει ότι οι αντιμαχόμενες πλευρές επιδιώκουν πλέον να προκαλέσουν εσωτερική κατάρρευση στον αντίπαλο.
Για τους κατοίκους του Κόλπου, που μέχρι πρότινος ζούσαν σε ένα περιβάλλον σχετικής ασφάλειας και ευμάρειας, ο πόλεμος «μπήκε στο σπίτι τους». Η έλλειψη καταφυγίων και συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης σε πολλές από αυτές τις χώρες εντείνει τον πανικό. Αν η στοχοποίηση των μονάδων αφαλάτωσης συνεχιστεί, η περιοχή δεν θα βρεθεί αντιμέτωπη μόνο με τις φλόγες των πυραύλων, αλλά και με τον εφιάλτη μιας γενικευμένης δίψας που θα μπορούσε να πυροδοτήσει νέα κύματα προσφυγιάς και αστάθειας.
