Η Δώρα Χρυσικού, μία από τις πιο αγαπητές ηθοποιούς, έκανε μια ιδιαιτέρως συγκινητική ανάρτηση στο Instagram, μοιραζόμενη τις σκέψεις της με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου. Η Χρυσικού, η οποία έχει περάσει τη δική της δύσκολη περιπέτεια με την υγεία της, αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά για τον αγώνα της με τον καρκίνο, με σκοπό να εμπνεύσει και να δώσει ελπίδα σε όσους βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση.
Όπως είπε η Δώρα Χρυσικού, η πρώτη της σκέψη ήταν αρνητική:
«Σκέφτηκα αμέσως τον θάνατο. Έχω βιώσει τον καρκίνο γιατί όλη μου η οικογένεια έχει φύγει από αυτήν την ασθένεια. Η τελευταία εικόνα που έχω από τον πατέρα μου είναι να του κρατώ γάζες μέσα στο νοσοκομείο και να μου ζητά βοήθεια. Μου έλεγε σώσε με. Είχε καρκίνο στο πάγκρεας κι ουσιαστικά έφυγε από οργανική ανεπάρκεια. Μετά από αυτό δεν τον ξαναείδα. Είδα τον παππού μου να λιώνει και την γιαγιά μου να έχει μείνει 50 κιλά και να την καθαρίζω. Έχω μία πολύ αγριευτική εικόνα.
Όταν ανοίγεις μια κοιλιά, οι γιατροί μου είπανε ότι ποτέ δεν ξέρεις τι θα βρεις. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν ότι δεν θέλω να κάνω την επέμβαση, αλλά τη διαθήκη μου. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν ότι είπα στη μητέρα μου πως δεν θέλω να φύγει ο σύντροφός μου από το σπίτι γιατί είναι δικό μου και η δεύτερη ήταν ότι είπα στην αδερφή μου πως αν πεθάνω, θέλω να προσέχεις τη μαμά», πρόσθεσε για τις εκκρεμότητες που είχε στο μυαλό της.
Η ηθοποιός έχει μιλήσει για την περιπέτειά της αναφέροντας:
Στην ανάρτησή της, η Χρυσικού τονίζει ότι δεν θεωρεί τον καρκίνο ως δάσκαλο και θα προτιμούσε να μην είχε αναγκαστεί να περάσει από ένα τόσο σκληρό μάθημα. Ωστόσο, αναγνωρίζει ότι η αντιμετώπιση της ασθένειας της έδωσε την ευκαιρία να μάθει να αντιμετωπίζει τον φόβο και να βρίσκει τη δύναμη να παλεύει. Μέσα από την προσωπική της εμπειρία, η Χρυσικού αναδεικνύει τη σημασία της διαρκούς μάχης με τον φόβο, την οποία περιγράφει ως μια διαδικασία χωρίς τέλος.
Η ανάρτηση αναφέρει:
Εκπαίδευσα τον εαυτό μου γι’ αυτό, το πάλεψα πολύ και το παλεύω. Γιατί είναι μια διαρκής διαδικασία αυτή με τον φόβο που δεν έχει ούτε τέλος ούτε τέρμα. Φοβάμαι κάθε φορά που κάνω εξετάσεις, κάθε φορά και λιγότερο όμως· παρόλο που αυτό είναι κάτι που το έχω πάρει απόφαση · οτί δηλαδή για την υπόλοιπη ζωή μου θα εξετάζομαι τακτικά. Και κάθε φορά που παίρνω καλά αποτελέσματα παίρνω και μια βαθιά ανάσα, μια παράταση. Έχω συνειδητοποιήσει πλήρως πως η ζωή μου άλλαξε ριζικά, το βλέπω στην ουλή που έχω στο σώμα μου, το νιώθω κάθε φορά που κάποιος άνθρωπος χάνει τη μάχη με την ασθένεια, κι εκεί που ο καρκίνος ήταν απλώς μια πληροφορία , μια είδηση, τώρα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξης μου , της προσωπικής μου ιστορίας. Όμως δεν επέτρεψα στον καρκίνο να πάρει περισσότερα από αυτά που του αναλογούν. Ούτε κατά τη διάρκεια της θεραπείας ούτε τώρα. Προσπάθησα να διαφυλάξω εμένα, την ουσία αυτού που ήμουν · γιατί ήμουν και είμαι περισσότερα από τις ωοθήκες και τη μήτρα μου. Είμαι γυναίκα, κόρη, σύντροφος, αδερφή, φίλη, εργαζόμενη, καλλιτέχνης και ολα αυτά είναι ταυτοτικά της ύπαρξης μου , πολύ περισσότερο από τα 5 όργανα που μου αφαιρέθηκαν κατά την επέμβαση. Κι αν πρέπει να σκεφτώ τι πραγματικά μου στέρησε ο καρκίνος, δεν είναι η μήτρα και οι ωοθήκες αλλά η ξεγνοιασιά στη σχέση μου με τον χρόνο. Η συνειδητότητα του εύθρυαστου και του αιφνίδιου. Όμως ζω.κι ισως αυτή να είναι η μόνη απάντηση. Τα κατάφερα. Κι Είμαι ευγνώμων», έγραψε η Δώρα Χρυσικού.
