Δύο γέροι συζητάνε στο καφενείο.
– Αχ ρε Γιώργο έχω αρχίσει και ξεχνάω πολύ τώρα τελευταία.
– Μη σε νοιάζει Κώστα, το ίδιο πρόβλημα είχα και εγώ και πήγα σε ένα γιατρό που μου έδωσε κάτι χάπια και έγινα τελείως καλά.
– Έλα αύριο από το σπίτι να πιούμε καφέ και να σου δώσω τη συνταγή.
Την επόμενη μέρα ο Γιώργος πάει στο σπίτι του Κώστα.
– Καλώς τον, του λέει.
– Ήρθα για το καφεδάκι και την συνταγή του λέει ο άλλος.
– Καφεδάκι ε. Για να δούμε. Για πες μου ρε Κώστα έναν πόλεμο.
– Δεύτερος Παγκόσμιος του λέει ο άλλος.
– Πιο παλιά;
– Πρώτος Παγκόσμιος;
– Πιο παλιά;
– 1821.
– Όχι βρε συ, πιο παλιά.
– Πελοποννησιακός;
– Πιο παλιά.
– Τρωικός Πόλεμος.
– Ναι βρε Κώστα. Και για πες μου ποια ήταν η αφορμή του πολέμου;
– Η ωραία Ελένη βρε Γιώργο.
– Μπράβο βρε Κώστα, εεε Ελένη φτιάξε μας δυο καφεδάκια.
Και φυσικά ο Κώστας δεν την πήρε τη συνταγή.
