Στις 28 Απριλίου 1988, η πτήση 243 της Aloha Airlines έγραψε τη δική της τραγική και ταυτόχρονα συγκλονιστική ιστορία στον χώρο της αεροπορίας. Ένα Boeing 737-200, με 89 επιβαίνοντες, απογειώθηκε κανονικά από το αεροδρόμιο του Χίλο στη Χαβάη με προορισμό τη Χονολουλού. Όμως, μόλις 20 λεπτά μετά την απογείωση, σε ύψος 24.000 ποδιών, η οροφή της καμπίνας κυριολεκτικά ξηλώθηκε και παρασύρθηκε στον αέρα, αφήνοντας το αεροπλάνο… χωρίς οροφή.
Τι ακριβώς συνέβη στον αέρα
Η ξαφνική αποσυμπίεση που σημειώθηκε οφειλόταν σε εκτεταμένη κόπωση του υλικού στο άνω μέρος της ατράκτου. Συγκεκριμένα, ένα μεγάλο τμήμα της αλουμινένιας επικάλυψης πάνω από το μπροστινό τμήμα του αεροσκάφους αποκολλήθηκε με βίαιο τρόπο. Οι επιβάτες που κάθονταν σε αυτές τις θέσεις βρέθηκαν ξαφνικά εκτεθειμένοι στον εξωτερικό αέρα, ενώ το εσωτερικό της καμπίνας έγινε ανοιχτό στον ουρανό.
Η 59χρονη αεροσυνοδός Λανί Κεχόε ήταν η μόνη που έχασε τη ζωή της, καθώς παρασύρθηκε από το ρεύμα αέρα προς τα έξω. Η ίδια στεκόταν στο μπροστινό τμήμα του αεροπλάνου την ώρα της έκρηξης και δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας.
Ηρωισμός στο πιλοτήριο
Η κυβερνήτης Τάντια Τόμπσον και ο συγκυβερνήτης Μιχαήλ Τζερομπεκ κατάφεραν να διατηρήσουν ψυχραιμία και να ανακτήσουν τον έλεγχο του αεροσκάφους, παρά τους θυελλώδεις ανέμους και τον εκκωφαντικό θόρυβο που δημιουργούσε η ταχύτητα μέσα από την κατεστραμμένη καμπίνα.
Με περιορισμένα όργανα λειτουργίας, τραυματίες επιβάτες και ολική απώλεια της μπροστινής καμπίνας, οι πιλότοι κατάφεραν να προσγειώσουν το αεροσκάφος ασφαλώς στο αεροδρόμιο του Μάουι, μέσα σε λίγα λεπτά.
Οι επιβάτες: σοκ και επιβίωση
Παρά το χάος και τις φρικιαστικές εικόνες, όλοι οι επιβάτες επιβίωσαν – εκτός της άτυχης αεροσυνοδού. Πολλοί τραυματίστηκαν, κυρίως από αντικείμενα που εκτινάχθηκαν και από την πτώση της πίεσης. Όμως η γρήγορη προσγείωση και η άμεση κινητοποίηση των διασωστικών συνεργείων αποδείχθηκαν σωτήριες.
Τι αποκάλυψε η έρευνα
Η Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας Μεταφορών των ΗΠΑ (NTSB) που ανέλαβε τη διερεύνηση κατέληξε στα εξής βασικά συμπεράσματα:
- Το αεροσκάφος είχε πάνω από 89.000 κύκλους πτήσης, αριθμός πολύ υψηλός για τον τύπο του.
- Οι ρωγμές και η κόπωση των υλικών στην ένωση των μεταλλικών πάνελ δεν είχαν εντοπιστεί ή αντιμετωπιστεί επαρκώς.
- Η θαλάσσια ατμόσφαιρα και οι συνεχείς πτήσεις μικρών αποστάσεων συνέβαλαν στη διάβρωση και την επιτάχυνση της κόπωσης του μετάλλου.
Η υπόθεση αυτή οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές στους κανονισμούς συντήρησης αεροσκαφών και ειδικά στους ελέγχους γήρανσης για αεροπλάνα με πολλές ώρες και κύκλους πτήσεων.
Οι αλλαγές στην αεροπορική βιομηχανία
Μετά από το περιστατικό:
- Καθιερώθηκαν υποχρεωτικοί έλεγχοι κόπωσης υλικού για παλαιά αεροσκάφη.
- Η FAA αναθεώρησε τα πρωτόκολλα επιθεώρησης για τα Boeing 737 και παρόμοια μοντέλα.
- Οι εταιρείες υιοθέτησαν πιο αυστηρά προγράμματα συντήρησης σε περιοχές με θαλάσσιο κλίμα.
Η πτήση 243 της Aloha Airlines έγινε ένα από τα κλασικά παραδείγματα “διαχειρίσιμης καταστροφής”, όπου η ετοιμότητα και η ικανότητα των πιλότων έσωσαν δεκάδες ζωές.
