Η Έλενα Τοπαλίδου, μέσα από μια εξαιρετικά προσωπική και αυθεντική ανάρτηση, μοιράζεται με το κοινό της τη φιλοσοφία της για τη ζωή, την τέχνη και τη δύναμη της αποδοχής. Η φωτογραφία που συνοδεύει την ανάρτηση, δημοσιευμένη στο περιοδικό Monopoli με τη ματιά του φωτογράφου @chatziathanasiadis, λειτουργεί ως καμβάς πάνω στον οποίο η ίδια αποτυπώνει όχι μόνο την εικόνα της, αλλά και την εσωτερική της ουσία.
Με λόγια που εκπέμπουν αυτοπεποίθηση και ωριμότητα, η Έλενα προσκαλεί τους αναγνώστες να σκεφτούν βαθύτερα για το πώς αντιμετωπίζουμε την εμφάνιση και την ταυτότητα, αλλά και να κατευθύνουμε την ενέργειά μας σε πράξεις που κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο.
Η δήλωση της Έλενας Τοπαλίδου:
«Αυτή είναι η προσωπική μου σελίδα. Το διαδικτυακό μου σπίτι.
Η συγκεκριμένη φωτογραφία φιλοξενήθηκε στο περιοδικό @monopoligr, με φωτογράφο την @chatziathanasiadis, συνοδεύοντας μία συνέντευξή μου.
Η ανάρτηση της φωτογραφίας είναι προσωπική μου επιλογή. Στη φωτογραφία βλέπετε εμένα. Είμαι η Έλενα Τοπαλίδου.
Η εξωτερική μου εμφάνιση, τα χαρακτηριστικά του προσώπου και του σώματός μου, οφείλουν την ύπαρξή τους:
α. Στα γονίδιά μου. Έτσι γεννήθηκα.
β. Στο επάγγελμά μου. Είμαι πρωτίστως χορεύτρια. Το σώμα μου είναι το όργανό μου.
γ. Στον τρόπο που επέλεξα να ζήσω τα τελευταία 53 χρόνια πάνω στη γη.
Οι συμπολίτες μου και ο κόσμος όλος είναι ευπρόσδεκτοι στον διαδικτυακό μου χώρο. Η σελίδα μου είναι ανοιχτή. Εκφράζομαι κυρίως μέσω της τέχνης.
Δεν διεκδικώ σεβασμό, δεν διεκδικώ καλή προαίρεση. Έχω αναπτύξει την πνευματική διαύγεια και την απαραίτητη δόση αυτοπροστασίας να επιλέγω με Ποιόν και με Τι θα διευκολύνω και θα ομορφαίνω την καθημερινότητά μου.
Έχω εξασκήσει με πολύ κόπο την ικανότητα να μην χρεώνομαι και να μην παίρνω προσωπικά την ασχήμια των προθέσεων.
Ξέρω πολύ καλά να διακρίνω τι με συγκινεί και τι με ρυπαίνει. Είμαι η πρώτη που θα γελάσω με τον εαυτό μου.
Εμείς οι διαδικτυακοί φίλοι ή μη φίλοι:
Ας μην εξαντλούμε τον χρόνο μας, την ενέργειά μας, το δώρο της ζωής, τις λέξεις μας, την παιδεία μας, την κρίση μας, τις γνώσεις μας, το θυμό μας, το μένος μας, τα νεύρα μας, την πλήξη μας, τη φαντασία μας, τις επιλογές μας, τις αντιρρήσεις μας, τη διαμαρτυρία μας, σε κάτι Μη Αναστρέψιμο όπως η εμφάνιση ενός ανθρώπου. Δεν μας ωφελεί.
Μία εικόνα είναι. Στο κινητό μας. Μπορούμε να μην την κοιτάμε.
Προτείνω να διοχετεύσουμε τη φλόγα μας σε οτιδήποτε θα μπορούσε να μετακινήσει έστω ένα κύτταρο της αθλιότητας του μικρού μας κόσμου. Κάτι, δίπλα μας, που να αξίζει τον κόπο να το βοηθήσουμε να καλυτερεύσει.
Ας είμαστε χρήσιμοι.
Καλά Χριστούγεννα. Υγεία και Αγάπη.»
