Ο Δημήτρης Σούρας, ένας από τους πιο γνωστούς και αγαπητούς ψυχιάτρους της Ελλάδας, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο κενό. Η αιτία του θανάτου του ήταν μια σοβαρή μικροβιακή λοίμωξη που φέρεται να κόλλησε κατά τη διάρκεια ενός πρόσφατου ταξιδιού στην Αίγυπτο.
Η μοιραία λοίμωξη
Τρεις εβδομάδες πριν, ο Δημήτρης Σούρας απολάμβανε τις ομορφιές της Αιγύπτου, δημοσιεύοντας φωτογραφίες από το ταξίδι του. Όμως, λίγο μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, άρχισε να αισθάνεται αδιαθεσία, την οποία απέδωσε αρχικά σε πόνους στη μέση. Τα συμπτώματα εξελίχθηκαν γρήγορα σε υψηλό πυρετό και σοβαρή λοίμωξη, η οποία τελικά κατέληξε σε βαριά σηψαιμία. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, ο Δημήτρης Σούρας δεν κατάφερε να αναρρώσει.
Ο συγκινητικός αποχαιρετισμός της κόρης του
Η κόρη του Δημήτρη Σούρα ήταν αυτή που ανακοίνωσε το θάνατό του μέσα από τα social media του πατέρα της, σεβόμενη την επιθυμία του να μοιραστεί τον αποχαιρετισμό του με τους φίλους και γνωστούς του:
«Σας ευχαριστώ πολύ για την αγάπη σας!!! Απευθύνομαι σε όλους σας που με αγαπήσατε και σας αγάπησα από άκρη σε άκρη! Εγώ έμαθα, μίλησα και έζησα! Σειρά σας! Θα σας ακολουθώ από ψηλά…».
Ραγδαίες αντιδράσεις και μηνύματα θλίψης
Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε μεγάλη θλίψη στον ιατρικό και κοινωνικό κύκλο του. Χιλιάδες μηνύματα συλλυπητηρίων πλημμύρισαν τα social media, με φίλους, ασθενείς και γνωστούς να εκφράζουν τον πόνο τους για την απώλεια ενός τόσο ξεχωριστού ανθρώπου.
«Καλό ταξίδι γιατρέ μας. Η καλοσύνη και το έργο σου θα μείνουν για πάντα στις καρδιές μας», έγραψε ένας από τους πολλούς φίλους του.
«Αγαπημένε μου, υπέροχε άνθρωπε, είμαι σίγουρος πως θα συνεχίσεις να νοιάζεσαι για εμάς από ψηλά», σχολίασε ένας άλλος.
Ένας άνθρωπος που άγγιξε ζωές
Ο Δημήτρης Σούρας είχε αφιερώσει τη ζωή του στη βοήθεια των συνανθρώπων του. Ως ψυχίατρος και ψυχοθεραπευτής, προσέφερε στήριξη σε εκατοντάδες ασθενείς, ενώ οι συνεργάτες του τον θυμούνται ως έναν άνθρωπο γεμάτο ενέργεια και καλοσύνη.
Η παρακαταθήκη του Δημήτρη Σούρα
Ο Δημήτρης Σούρας δεν ήταν απλώς ένας επιστήμονας. Ήταν ένας άνθρωπος που νοιαζόταν πραγματικά για τους γύρω του, εμπνέοντας και καθοδηγώντας με το έργο και τη στάση ζωής του. Η απώλειά του αφήνει πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια παρακαταθήκη που θα θυμόμαστε για πάντα.
