Φόρμα αναζήτησης

ΔΙΕΘΝΗ

Βενεζουέλα: Μια χώρα – όμηρος

Παρασκευή, 21. Απριλίου 2017 - 20:21
Βενεζουέλα: Νέες πορείες κατά του Μαδούρο - Κεντρική Εικόνα

Η Λατινική Αμερική αποτελεί για πάνω από έναν αιώνα μια ιδιότυπη εμπόλεμη ζώνη. Κυριολεκτικά, όλες οι χώρες της έχουν εμπλακεί είτε λιγότερο είτε περισσότερο σε πολιτικές αναταραχές, δικτατορίες, ακόμα κι εμφυλίους. Ο λόγος είναι απλός: η εκμετάλλευση των πάμπλουτων φυσικών κοιτασμάτων και ποιος θα επωφεληθεί απ’ αυτήν.

Γράφει ο Βασίλης Τσίγκας

Στις περισσότερες περιπτώσεις, μην πούμε σχεδόν σε όλες, κάπου στο παρασκήνιο, έχουν βάλει το χεράκι τους και οι ΗΠΑ, που ανάλογα με το πόσο φίλα προσκείμενη ήταν σε αυτές η κυβέρνηση της εκάστοτε χώρας, την ανεβοκατέβαζαν.

Το μόνο σίγουρο είναι πως από όλη αυτή την ιστορία, οι μοναδικοί που δεν κέρδισαν ουσιαστικά τίποτα ήταν οι κάτοικοι αυτών των χωρών. Αναλογικά με το φυσικό πλούτο που διαθέτουν, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής θα έπρεπε να είναι… 50 Κατάρ η κάθε μία, όμως οι εικόνες που βλέπουμε καθημερινά από εκεί, περισσότερο θυμίζουν υποσαχάρια Αφρική, παρά ένα πλούσιο εμιράτο. Και το πιο πρόσφατο παράδειγμα, είναι η Βενεζουέλα.

Η Βενεζουέλα θα μείνει στις μνήμες όλων τις επόμενες δεκαετίες, ως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αριστερής πολιτικής αφέλειας. Για να μην παρεξηγηθούμε, οι προθέσεις του Τσάβεζ αρχικά και του Μαδούρο στη συνέχεια, ήταν (ας πούμε) σωστές, αν εξετάζεις το θέμα από την κοινωνική του πλευρά, όμως λογάριασαν (και τζόγαραν) χωρίς τον… εξωτερικό ξενοδόχο και πλέον, η Βενεζουέλα βρίσκεται στα πρόθυρα (αν δεν τα έχει ήδη ξεπεράσει) της ανέχειας και η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.

Πώς φτάσαμε, όμως, ως εδώ; Πώς γίνεται μια χώρα που έχει μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου από την Σαουδική Αραβία να φλερτάρει καθημερινά με τον εμφύλιο, λόγω έλλειψης βασικών καθημερινών αγαθών, όπως το ρύζι, το αλεύρι και τα φάρμακα;

Όλα ξεκίνησαν και… τελείωσαν με το πετρέλαιο. Τα τεράστια αποθέματα που διαθέτει η χώρα, είχαν οδηγήσει για πολλές δεκαετίες τους πολίτες της να θεωρούν το πάμφθηνο πετρέλαιο ως… δικαίωμά τους. Και πράγματι, είναι χαρακτηριστικό ότι ένα λίτρο βενζίνης κοστίζει λιγότερο από ένα σεντ και 100 φορές λιγότερο από την αντίστοιχη ποσότητα… νερού!

Πατώντας πάνω σε αυτά τα αποθέματα πετρελαίου και των τεράστιων εσόδων από την εξαγωγή του, ο Ούγκο Τσάβεζ, όταν ανέβηκε στην εξουσία το 1999, εφάρμοσε μια εξαιρετικά φιλολαϊκή πολιτική, μοιράζοντας στους πολίτες τα πάντα! Χρησιμοποιώντας τα πετροδόλαρα, ο Τσάβεζ επιχορηγούσε κρατικά την εισαγωγή βασικών αγαθών, όπως ρύζι, ζάχαρη, φάρμακα, ακόμα και χαρτί τουαλέτας.

Αποτέλεσμα αυτής του της πολιτικής, ήταν φυσικά να αναδειχθεί ως ο απόλυτος ηγέτης της χώρας με μυθικά ποσοστά αποδοχής. Και γιατί όχι, άλλωστε; Βασιζόμενοι στα έσοδα από το πετρέλαιο, οι περισσότεροι πολίτες της Βενεζουέλας βρίσκονταν πάνω από τον μέσο όρο για τα δεδομένα της εποχής κι έπαιρναν από το κράτος όσα ήθελαν. Ο Τσάβεζ είχε φτάσει στο σημείο να χαρίζει πρακτικά αυτοκίνητα, DVD players και φούρνους μικροκυμάτων.

Συνέπεια, όμως, αυτής της πολιτικής ήταν η απίστευτη μείωση της ντόπιας παραγωγής, που διογκώθηκε ακόμα περισσότερο τα τελευταία χρόνια, όταν ο Νίκολας Μαδούρο διαδέχθηκε τον αποθανόντα Τσάβες το 2013. Χωρίς να έχει προλάβει να αναλάβει τα ηνία της χώρας καλά καλά, ο Μαδούρο βρέθηκε στην μέση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και η αλήθεια είναι ότι δεν χειρίστηκε το θέμα πολύ καλά.

Από τα 2.7 εκατομμύρια βαρέλια που παρήγαγε η Βενεζουέλα το 2014, σήμερα παράγει μόλις 450.000. Και αν υπολογίσουμε, ότι η τιμή του βαρελιού έχει μειωθεί σχεδόν στο μισό από τότε, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι προκύπτει ένα τεράστιο κενό στα έσοδα του κράτους. Και τί έκανε ο Μαδούρο για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα; Προσπάθησε να αυξήσει την ντόπια παραγωγή, δίνοντας κίνητρα στους παραγωγούς; Όχι. Από το 2012 μέχρι το 2015, η παραγωγή του σιταριού έπεσε κατά 80%, του κρέατος κατά 40% και των λαχανικών κατά 18%.

Η Βενεζουέλα συνέχισε να εισάγει τα πάντα, όμως αυτό από μόνο του δεν ήταν το πρόβλημα. Λόγω της άθλιας οικονομικής κατάστασης, επήλθε υπερπληθωρισμός, αυξάνοντας τις τιμές όλων των προϊόντων που εισάγονταν. Όλων! Και όπως έχετε καταλάβει μέχρι τώρα, η Βενεζουέλα εισάγει τα πάντα! Και προσέξτε πού υπάρχει το πρόβλημα: οι μισθοί στην χώρα δεν είναι συνδεδεμένοι με τον πληθωρισμό. Που σημαίνει, ότι δεν ανεβαίνουν αναλογικά με τις τιμές των προϊόντων. Αντίθετα, μάλιστα, μειώνονται. Με αποτέλεσμα, οι κάτοικοι της Βενεζουέλας να βλέπουν τους μισθούς τους να μειώνονται και τις τιμές όλων των προϊόντων να αυξάνονται κατακόρυφα.

Σε σημείο, μάλιστα, όπου πλέον δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε τα πιο βασικά αγαθά, όπως τα μακαρόνια και το αλεύρι, οι τιμές των οποίων έχουν φτάσει στο Θεό. Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι κάτοικοι της Βενεζουέλας, σήμφωνα με αναφορές του Ινστιτούτου Bengoa, έχουν χάσει τους τελευταίους πέντε μήνες 5-15 κιλά, ενώ το 25% των παιδιών είναι υποσιτισμένα.

Και τι κάνει, τέλος πάντων, ο ηγέτης αυτής της χώρας, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος, για να βοηθήσει τους πολίτες του; Η πικρή αλήθεια για τους πολίτες της Βενεζουέλας είναι τίποτα ουσιαστικό. Φωνάζει καθημερινά στα κανάλια για εξωτερικές παρεμβάσεις, για υποκινούμενες διαδηλώσεις, για προδότες, για τους κακούς αμερικανούς, για τον ιδιωτικό τομέα, που θέλει να πάρει στα χέρια του τα έσοδα από το πετρέλαιο.

Όλα αυτά μπορεί να είναι αλήθεια. Είπαμε και στην αρχή, ότι η Λατινική Αμερική για δεκαετίες έχει γίνει το σκηνικό πάμπολλων πολιτικών και στρατιωτικών εξωτερικών παρεμβάσεων, για την εκμετάλλευση των πόρων της. Ο Μαδούρο, όμως, έχει μπλεχτεί σε μια αριστερού τύπου εσωτερική προπαγάνδα, αγνοώντας επιδεικτικά πλέον την πραγματικότητα. Και όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις, μετατρέπεται σιγά σιγά σε έναν τύπου δικτάτορα.

Το Καράκας θεωρείται πλέον η πιο επικίνδυνη πόλη στον κόσμο, αφού η πιθανότητα να δολοφονηθεί κάποιος είναι 100 φορές περισσότερες απ’ ότι στο Λονδίνο και 25 φορές περισσότερο απ’ ότι στη Νέα Υόρκη. Πατώντας πάνω σ’ αυτό, στην κοινωνική κρίση και τις σχεδόν καθημερινές διαδηλώσεις που γίνονται εναντίον του, ο Μαδούρο έχει δώσει τεράστιες αρμοδιότητες στον στρατό, όπως π.χ. τον Στρατηγό Παντρίνο Λόπεζ, ο οποίος έχει πλέον στην αρμοδιότητά του την παραγωγή και διανομή φαγητού.

Την Τετάρτη, τρεις ακόμη άνθρωποι πέθαναν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων εναντίον του Μαδούρο και της κυβέρνησής του, φτάνοντας τους οκτώ μόνο αυτόν τον μήνα, ο πληθωρισμός έχει φτάσει σε τριψήφια νούμερα και σύμφωνα με πολλούς οικονομολόγους, τα επίπεδα φτώχειας στη χώρα είναι χαμηλότερα απ’ ό,τι ήταν 18 χρόνια πριν, όταν ανέλαβε ο Τσάβεζ.

Όλα δείχνουν ότι δεν θα αργήσει η στιγμή, που ο Νίκολας Μαδούρο δεν θα είναι πια ο πρόεδρος της Βενεζουέλας. Είτε μέσω εκλογών είτε μέσω πιο πιεστικών συνθηκών, με τα εκατομμύρια των κατοίκων της Βενεζουέλας που διαδηλώνουν σχεδόν καθημερινά εναντίον του. Το θέμα είναι, αν θα υπάρχει ακόμα χώρα, όταν φύγει…

Διαβάστε περισσότερα:

Η στιγμή της έκρηξης στο Μάντσεστερ (vid) - Κεντρική Εικόνα
Στο βίντεο από κάμερα μέσα σε αυτοκίνητο παρκαρισμένο έξω από τον συναυλιακό χώρο στο Μάντσεστερ κατά τη διάρκεια της συναυλίας της Αριάνα Γκράντε έχει καταγ΄ραψει τη στιγμή που...
Πανικός στο Μάντσεστερ Αρένα – 19 επιβεβαιωμένοι νεκροί και 50 τραυματίες σε συναυλία της Αριάνα Γκράντε (pics & vids) - Κεντρική Εικόνα
Συνολικά 19 άτομα σκοτώθηκαν και περίπου 50 τραυματίστηκαν σε στάδιο της πόλης Μάντσεστερ μετά από έκρηξη, δήλωσε η Αστυνομία της Περιοχής Μάντσεστερ σε ανάρτησή της στο Twitter...
Πάνω από 50.000 οι αφίξεις προσφύγων στην Ιταλία το 2017 - Κεντρική Εικόνα
Ξεπέρασαν τις 50.000 οι αφίξεις μεταναστών και προσφύγων από την αρχή του 2017 στην Ιταλία. Σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2016, η αύξηση είναι 47%. Σύμφωνα πηγές...

Best of internet